آدرس غلط

+0 به یه ن

از اواخر سال 1395 به این سو زمزمه هایی هست که می خواهد تامین هزینه های احیا دریاچه اورمیه را به خیریه واگذار کند.
من از سال 1388 به این سو در وبلاگم به طور مداوم  (دست کم) دو کار انجام داده ام: یکی این که در مورد لزوم احیای دریاچه اورمیه نوشتم و دیگر آن که برای بنیاد کودک (موسسه خیریه) تبلبغ نمودم. در این مدت تجربه نسبتا قابل توجهی کسب کردم. بر اساس این تجربه می گویم که این زمزمه ها آدرس غلط دادن هست.
اگرخیلی هنرکنیم از راه جذب کمک های مردمی ایرانیان داخل و خارج ماهی حدود چند صدهزار دلار می توانیم کمک مالی جمع کنیم. از روی تجربه تبلیغ برای   بنیاد کودک می گم که این سقف اش است! همین مقدار جمع کردن کمک مستلزم صرف وقت بسیار از جانب جامعه مدنی (وبلاگ نویسان و....) است. ساده  و صادقانه بگویم مردمی که  به این چیزها اهمیت می دهند بیش از این ندارند که بدهند! با این روش پولی که می توان جمع کرد سالی حدود چند میلیون دلار هست. حال آن که هزینه لازم برای احیای دریاچه از مرتبه چند میلیارد دلار می باشد. یعنی هزار سال باید صبر کرد که بودجه به این روش تامین شود. برای احیای دریاچه بیش از ده سال وقت نداریم!
چند میلیارد دلار به نسبت جیب من و شما -حتی جیب پزشکان جراح ثروتمند شهر یا جیب بساز بفروش های معروف کلانشهرها- رقم درشتی است که نمی توان خوابش را هم دید. اما در مقابل  بودجه پروژه های عمرانی شهرداری های کلانشهرها رقم درشتی نیست. مثلا هزینه دوطبقه کردن بزرگراه صدر در تهران از همین مرتبه بود. به  طریق اولی، برای دولت اصلا رقم درشتی نیست! اگر دولت بخواهد حتما می تواند این هزینه را تامین کند.

جامعه مدنی باید از یک سو به دولت و مجلس و.... فشار بیاورد که این هزینه را تامین نمایند، از سوی دیگر باید کشاورزان و باغداران محلی را متقاعد نماید که با طرح های سنجیده احیای دریاچه همکاری و همیاری لازم را نمایند.
این دو کار توان بسیاری از جامعه مدنی می طلبد. در واقع تمام توانش را باید بگذارد که بتواند قدمی بردارد. با آدرس غلط دادن  این توان را به هرز ندهیم!
یک نکته دیگر هم که از تبلیغ برای بنیاد کودک آموختم آن هست که برای تیلیغ باید خودمان آستین بالا بزنیم. دست سلبریتی ها درد نکند که گاهی برای بنیاد کودک یا حفظ محیط زیست تبلیغ می کنند اما تجربه من می گوید وقتی امثال بهاره رهنما و .... از لزوم حمایت از چیزی می گویند آن قدر  (به خصوص در خطه آذربایجان)  تاثیرگذار نیست که وقتی امثال نویسنده حقیر این سطور می نویسد. من هر دور که در مورد حمایت از بنیاد کودک نوشتم دوستان در فضای مجازی  و حقیقی لطف کردند و به حرف من اعتماد کردند و رفتند کفیل چند کودک شدند. به خصوص در مورد شعبه تبریز کاملا مشهود بود که هر بار که نوشتم تعداد قابل از مددجویان کفیل یافتند. اما پس از پخش هر برنامه تبلیغی سلبریتی ها تفاوت مشهودی در افزایش کفیلان دیده نشد! (هر چند تعداد مخاطبان این قبیل برنامه ها هزار تا ده هزار برابر بیشتر از تعداد خوانندگان وبلاگ من هست!)
در مورد دریاچه اورمیه هم باز بار تبلیغاتی روی دوش رسانه هایی از نوع وبلاگ این حقیر خواهد بود. من ترجیح می دهم به جای آن که توان خودم را برای  تبلیغ صندوق مالی در حمایت دریاچه اورمیه بگذارم (که حداکثر یک هزارم بودجه لازم را تامین کند) توانم را بگذارم و از این بنویسم که باید از طرح های احیای سنجیده و عملی دریاچه حمایت کرد. (عده قابل توجهی از خوانندگان وبلاگ با باغداران و کشاورزان حوزه دریاچه در ارتباطند و درنتیجه حرف من و امثال من  بی تاثیر نخواهد بود.)


اشتراک و ارسال مطلب به:


فیس بوک تویتر گوگل

ز اختلاس کم کن و بر بودجه محیط زیست افزا

+0 به یه ن

همان طوری که می دانید دریاچه اورمیه تنها دریاچه کشور نیست که در معرض خشک شدن هست. دریاچه ها و تالاب های متعددی در کشور در معرض نابودی هستند: جازموریان در مرز استان کرمان و سیستان-بلوچستان، هامون در شهرستان زابل، بختگان و طشک در استان فارس، هورالعظیم در خوزستان و حوض سلطان در جنوب تهران و ....

همه اینها برای محیط زیست و اقتصاد محلی مهم و ارزشمند هستند و باید احیا گردند. مراقب باشیم که در باتلاق دعواهای الکی سر این که کدام مهمترند وکدام باید در اولویت قرار گیرند نیافتیم.

رقم لازم برای احیای همه اینها باز به گرد پای رقم های اختلاس ها نمی رسد. اگر صحبتی از جنس دعوای قومی یا استانی یا دعوای شمال و جنوب راه افتاد هوشیار باشیم که ما به دعوا پا ندهیم. مطمئن باشید که آنها که می خواهند گلوی این دریاچه ها را ببرند در آرزوی چنین دعواهای بیخودی هستند. از قدیم گفته اند تفرقه بیانداز و حکومت کن! یک وقت چشم باز می کنیم می بینیم ما داریم با هم دعوا می کنیم اونها بودجه محیط زیست را لمبونده اند رفته اند در کانادا، کنار ویلای خاوری ویلا برای خودشان خریده اند. بعد ما می مانیم و دریاچه های خشکیده مان و بادهای سرطانزای نمکی و ریزگردها و یک دنیا حسرت!

اصلا به اون جور دعواها پا ندهید. همین که دیدید صحبت به سوی دعوای قومی-استانی و یا شمال-جنوب کشیده می شود یک کلام-ختم کلام بگویید: " آقایان و خانمها کمتر اختلاس کنند تا بودجه برای همه دریاچه ها و تالاب ها باقی بماند!" 🍀@minjigh

اشتراک و ارسال مطلب به:


فیس بوک تویتر گوگل

خشونت "فیزیکی" علیه زنان

+0 به یه ن

این روزها یک فیلم دست به دست می شود که در آن مردی در کوهستان زنش را که اندکی ناز می کردبه دره پرت می کند. زیر آن هم نوشته مردهای ایرانی حوصله ناز ندارند (یا چیزی به همین مضمون(. 


 حالا خیلی مطمئن نیستم اینها ایرانی باشند! امابه قول دوست عزیزم، شاید اینها ایرانی نباشند اما خشونت علیه زنان در ایران خیلی جدی است. من هم ضمن تایید حرفش اضافه می کنم که در فرهنگ شهری مان و بین جماعت با تحصیلات عالیه هم زیاده!

 اما دو موضوع جدی:

 اول این که -به طور متوسط-مردان غربی از مردان ایرانی کمتر حوصله ناز کشیدن دارند. آن چه که موقعیت زنان غربی را ممتازتر می کنه قوانین مدافع حقوق زنان و برخی ساختارهای اجتماعی (نظیر خانه امن) هست.

 دوم هم این که در کشور ما این که مردها چه قدر در خانه خشونت نشان می دهند خیلی بستگی به این داره که دایره دوستانشان چه کسانی هستند. یک سری جمع های مردانه هستند که خشونت علیه همسر را تشویق می کنند. با این جمع ها حشر ونشر کنه چرت و پرت هایشان را در خانه می خواهد پیاده کنه.

 شاید باور تان نشود اما در جامعه فیزیک ایران هم از این جمع ها هستند. در جامعه فیزیک ایران مردان جوان بسیاری هستند که توهم خودنابغه بینی دارند اما مقاله نمی نویسند! خود را چنان والا تصور می کنند که فکر می کنند داور هیچ مجله ای -ولو بسیار معتبر- در قد و قواره ای نیست که بتواند مقالات آنها را ارزیابی کند. طبعا چون مقاله ای نمی نویسندارتقایی نمی یابندو سرخورده می شوند. حرص خود را باید سر یک عده خالی کنند و چه دیواری کوتاه تر از دیوار جنس لطیف! چند تا پیشکسوت هم هستند که اینها را دور خود جمع می کنند و به آنها القاب وصفات بسیار بی معنی و بی ارزشى مانند "ستاره" یا "بسیار عمیق" می بندند که به توهمات آنان دامن می زند! خشونت علیه زنان بین این جماعت متوهم بسیار متداول است! ازدواج با این متوهمان را ابدا توصیه نمی کنم!


 پی نوشت: ورژن آمریکایی شان هم که جناب شلدون در سریال مهبانگ هست. ندیدم این شلدون با این همه ادعای نبوغش یک مقاله درست و درمون بنویسه اما حساب نوار بهداشتی های زن همسایه را هم داره!!! در جهان واقع این قبیل مردها در جامعه فیزیک زیاد هستند اما عموما نمی توانند کار دایم پیدا کنند. برای کار دایم پیدا کردن باید مقاله های متعددی به چاپ رساند و در جاهای مختلف دنیا سمینار داد. این کارها هم سخته و با خلق و خو و توهمات شلدون جور در نمی آد! 🍀@minjigh

 دوازده سال پیش داستانی نوشتم به عنوان "بیژن و مایکل". در این داستان نشان دادم که چه طور توهم نبوغ در بین برخی از مردان جوان ایرانی مانع از پیشرفت علمی آنها می شود. البته بیژن داستان من ضد زن نبود. این خاصیت ضد زن بودن مردان متوهم ایرانی را به تازگی دریافته ام. قبلا فقط این موجودات را باری اضافه بر دوش جامعه فیزیک می دیدم. حالا می بینم ضررشان بیش از اینهاست. هر کدام یک یا چند دختر را هم آزار می دهند. الغرض! داستان را می توانید در این لینک زیر بخوانید.

  
 🍀@minjigh 

تا وقتی که استادانی در جامعه فیزیک هستند که دنبال مرید می گردند این قبیل مردان جوان را که دچار توهم نبوغ هستند به خود جلب می کنند. استاد آنها را عمیق و ستاره می خواند و برایشان نوشابه باز می کند اینها هم برای استاد نوشابه باز می کنند و برایش سینه می زنند! خلاصه دورهمی خوشند! دل دادن و قلوه گرفتن هایشان گلی به سر علم فیزیک نمی زند اما با همدیگه خوشند!

 همان طوری که گفتم این قبیل مردان که دچار توهم نبوغ هستند همسران آزارگری هم از آب در می آیند! فیزیکدان درست و درمون، اگر با کسی که درکش کند ازدواج کند همسر خوبی می تواند باشد. اما این افراد که دچار توهم نبوغ هستند و در دام آن قبیل دورهمی های مردانه می افتند تنها ادای فیزیکدان بودن را در می آورند. در جامعه جهانی فیزیک اصلا به حساب نمی آیند فقط در جمع بسته دورهمی هایشان در ایران در دور بسته حلوا حلوا کردن می افتند. در زیر چند نشانه از این متوهمان می خواهم بنویسم تا دختران دانشجو خود را گرفتار و اسیر آنها نسازند.

 چون اغلب این متوهمان دانشجوی دانشگاه شریف هستند من از فضای آن دانشگاه خواهم نوشت. همان طوری که گفته ام یکی از بزرگترین مزایای دانشکده فیزیک دانشگاه شریف کلاس های حل تمرین جدی این دانشکده است. اگر دانشجوی کارشناسی در این دانشکده هستید این فرصت کم نظیر را از دست ندهید. از نشانه های متوهمین نبوغ آن هست در دوره کارشناسی تمرین های درسی را حل نمی کنند و شرکت در کلاس های حل تمرین را دون شأن خود می دانند! بهانه هایی هم می آورند نظیر آن که وقت من باارزش تر که به حل تمرین بپردازم. به جای آن دو رشته را همزمان می خوانم یا فکرهای عمیق فلسفی می کنم یا عارف و صوفی می شوم. این حرف ها نشانه خوبی نیستند!

 قبل از این شازده پسر ، ده ها شازده پسر هم از این حرف ها در آن دانشکده زده اند(و با این روش و با این مهملات مخ دخترها را هم زده اند!) با قاطعیت می گم: هیچ کدام نه فیزیکدان درست و درمونی شده اند نه یک مرد زندگی زناشویی درست و درمون!

 گاهی دخترها واقعا باورشان می شود اینها نابغه اند و واله شان می شوند. گاهی هم می فهمند که اینها اون قدر هم که ادعا می کنند باهوش و نابغه نیستند اما باز وانمود می کنند باورشان می شود. می بینند اینها خل و چل هستند و با الکی هندونه زیر بغل دادن و آنها را نابغه خواندن حالی به حالی می شوند تصمیم می گیرند همین کار را بکنند و به زعم خود این تحفه را -در این عصر بی شوهری!!!!!-تور کنند! اولا که "عصر بی شوهری" هم از افسانه هایی است که مردان ساخته اند که زور بگویند! چرا باید عصری عصر "بی شوهری" باشد؟! مرد مجرد آس و پاس و آسمان جل تا بخواهید ریخته! لازم نیست حتما متوهمش را انتخاب کنید. فرق مرد آسمان جل معمولی با مرد آسمان جل متوهم آن هست که اولی می فهمد باید تلاشی کند و زندگی خود را سر وسامان دهد. مرد متوهم دون شأن خود می داند برای سر و سامان دادن زندگی اش کار و تلاشی کند. او که شرکت در بهترین کلاس های حل تمرین فیزیک را دون شأن خود می دانست آیا فردا می آید وظایف متعارف یک مرد زندگی را انجام بدهد؟! می آید فنر بیاندازد راه چاه سینک ظرفشویی را باز کند؟! می رود در صف نانوایی بایستد نان بگیرد؟! هندونه سنگین یا بسته آب معدنی یا چمدان را از دست شما می گیرد تا خود حمل کند؟! 

 امروز نی نی به لالایش بگذارید وبرای خوشایندش توهم نبوغش را تایید کنید، فردا چشم باز می کنید می بینید از یک سو دارید خرج زندگی را می دهید، از یک سو دارید تعمیرات خانه را انجام می دهید، از آن سو هم هنوز دو قورت ونیم اش هم باقی است که اگر با تو عروسی نکرده بودم الان از اینشتن هم جلوتر زده بودم! از ما گفتن! 🍀

پی نوشت:
دقت کنید که این ایرادهایی که من دارم می گیرم به اقلیتی مطلق از بین مردان فیزیک خوانده هست که توهم نبوغ دارند و به جای کار و درس، صبح تا شب مسخره بازی در می آورند.
ابدا این ایرادهایی که می گیرم به همه آقایانی که فیزیک می خوانند قابل تعمیم نیست. اکثرشان اتفاقا شوهرهای متعارف - رو به خوب- می شوند: مسئولیت پذیر و زحمت کش و علاقه مند به همسر و فرزند و مهربان.
به علاوه خوش فکر هم می شوند: ابتکار عمل خوبی دارند که چه طور تعمیرات خانه را انجام بدهند یا پس انداز را سرمایه گذاری کنند.

@minjigh

اشتراک و ارسال مطلب به:


فیس بوک تویتر گوگل

نقش میان گذر دریاچه اورمیه و چاه های اطراف در اکوسیستم آن

+0 به یه ن

در اندرون دریاچه اورمیه جریان هایی وجود داشت که درجه شوری قسمت های شمالی و جنوبی را و قسمت های کم عمق تر و عمیق تر را یکنواخت می کرد.  موجودات زنده داخل دریاچه هم در طی چند میلیون سال عمر دریاچه با این جریان ها خو گرفته بودند. میان گذر دریاچه این جریان ها را مختل ساخته و از این جهت به اکوسیستم دریاچه آسیب زده.

در هر حال این میانگذر که دو کلانشهر که دو کلانشهر منطقه را به هم وصل می کند به لحاظ  توسعه اقتصادی لازم بود اما می بایست در ساخت آن کمی بیشتر خرج می کردند و تعداد پل های آن را بیشتر می کردند تا جریان های درون-دریاچه ای تا این اندازه مختل نشود.
نقش میانگذر در خشک شدن دریاچه در مقابل نقش عوامل دیگر قابل صرفنظر است. یک زمانی شایعاتی در میان مردم بود که پایه های میانگذر آب را می مکد و.... این شایعات نمی تواند درست باشد. 


عامل مهم تر در خشک شدن دریاچه استفاده بی رویه از آب چاه های عمیق در حوضه دریاچه است. وقتی آب چاه های اطراف پایین می آید آب دریاچه از کف آن به سمت سفره های آب زیر زمینی بیشتر نفوذ می کند و به خشک شدن دریاچه می انجامد. به علاه در دراز مدت آب های زیرزمینی هم شور می شوند و غیر قابل استفاده می گردند. 

اشتراک و ارسال مطلب به:


فیس بوک تویتر گوگل

کانال کمپین دریاچه اورمیه

+0 به یه ن

یک کانال به اسم “کمپین حمایت از دریاچه اورمیه" هست که اختصاصا به دریاچه اورمیه می پردازد. به نظرم همین برو بچه های اورمیه مدیر کانال هستند. منظورم اینه که کانال مردمی است نه وابسته به نهادی دولتی یا خصوصی وضعیت دریاچه را مرتب گزارش می دهد. فیلم و عکس از دریاچه می گذارد. آهنگ های مربوط به دریاچه اورمیه را می گذارد. احیانا اگر تخلفی در مورد دریاچه صورت گیرد یا اگر شبهه چنین تخلفی باشد(نظیر پمپاژ آب از دریاچه) گزارش می دهد و پی گیری می نماید. با آمدن تابستان حتما تخلف هایی نظیر استفاده از چاه های غیر مجاز بیشتر خواهد شد و نیاز بیشتری به چنین کانال هایی به وجود خواهد آمد. تعداد اعضای کانال اکنون حدود هفت هزار نفر است. هرچه تعداد اعضا بیشتر باشد طبعا قدرت کانال برای مبارزه با تخلف ها بالاتر می رود. سعی کنید عضو آن کانال شوید و بقیه را هم تشویق به این کار کنید: https://t.me/AZ_UrmuGolu صفحه اینستا: ✅ روابط عمومی کمپین👇 📷ارسال تصاویر: از ساعت 11صبح تا 9شب https://t.me/AZ_UrmuGolu98 🔵پیج #اینستاگرام👇 instagram.com/Azarbaycan_UrmuGolu👈

اشتراک و ارسال مطلب به:


فیس بوک تویتر گوگل

دمدگی را به جان می خرم اگر.....

+0 به یه ن

از سال 88 تا سال 92 که دولت برنامه ای برای احیا دریاچه اورمیه نداشت و حتی گاه گاهی زمزمه هایی از صدا و سیما در مورد مزئیات خشکاندن دریاچه (به بهانه ایجاد امکان برای پرورش شتر در بستر دریاچه خشک شده !!!!!)  سر داده  می شد،  نوشتن در مورد لزوم احیای دریاچه با خطر سیاسی توام بود اما از طرف دیگر آسان تر  از اکنون بود!
آن زمان وقتی می نوشتیم یک نوع مخالف خوانی با روند تشکیلات (establishment) آن زمان بود. مخالف خوانی هم همواره و همه جا باب طبع روزنامه های روشنفکری است. در کشور ما  مخالف خوانی به طریق اولی باب طبع عموم و مد روز هست. اون موقع صحبت از حفظ دریاچه اورمیه حرف "شیک" حساب می شد چون مخالف روایت رسمی تلقی می گشت!
همان طوری که چندین بار نوشتم  به نظرمن جهت برنامه های احیای دریاچه از سال 92 به این سو صحیح هست. شاید به سرعت عملیات احیا بتوان ایراد گرفت. شاید بتوان در جزئیات انتقاد کرد اما روند درست است.
در کلیت این که باید از طریق دادن حقابه دریاچه از طریق تنظیم آب پشت سدها،  لایه روبی به موقع رودخانه ها و باز گذاشتن مسیل ها و بستن چاه های آب غیرمجاز در کناردریاچه احیا باید صورت گیرد شک و تردیدی نیست.
در این که باید ترتیبی داد که کشاورزان منطقه  با تغییر الگوی کشت و ....  با آب  کمتر وضع اقتصادی شان را سروسامان دهد هم با برنامه های چیده شده توسط دست اندرکاران احیای دریاچه همنظر و همداستانیم.
پس در حال حاضر احیای دریاچه  با همسویی با این تشکیلات میسر می شود نه با مخالف خوانی.
مخالف خوانی که نکنیم مردم ما را نخواهند پسندید!  اشکالی ندارد! من که نمی خواهم رای جمع کنم که دنبال حرف های پوپولیستی باشم. هدف من آن هست که دریاچه نجات یابد. حالا این وسط از عملکرد موجود تعریف بکنم و درنتیجه دِمده هم حساب بشوم اشکالی ندارد!

اشتراک و ارسال مطلب به:


فیس بوک تویتر گوگل

قابل توجه کسانی که حس می کنند در زندگی هدف و انگیزه ای ندارند

+0 به یه ن

بعد از بارش های امسال دریاچه اورمیه جانی تازه گرفت و امید به احیا را در دل ها زنده کرد. البته تا رسیدن به وضعیت نرمال فاصله زیاد هست. رسیدن به آن وضعیت سه-چهار سال بارندگی با این شدت می طلبد.  چنین سال پربارشی کمتر اتفاق می افتد. درنتیجه ما طرفداران نجات دریاچه نباید از پا بنشینیم. باید اصرار ورزیم که راهکارهای پیشنهادی ستاد احیای دریاچه ودیگر متخصصان امر  به کار گرفته شود تا اولا مصرف آب در حوضه دریاچه کنترل شود. به صورتی که دست کم سطح آب-نسبت به سال قبلی در همان فصل- پایین تر نیاید. (تغییرات فصلی طبیعی و اجتناب ناپذیرند.)  ثانیا مسیل ها و رودخانه ها در وضعیت خوبی باشند و حجم آب پشت سدها کنترل شود تا در سال های پربارش به جای این که سیل ویرانگر داشته باشیم آب باران به سمت  دریاچه هدایت شود.
انصافا امسال تا به امروز، مسئولان محلی این امور  سنگ تمام گذاشتند. اگر درست عمل نمی کردند الان در آذربایجان هم سیل داشتیم و دریاچه هم تا این اندازه آب دریافت نمی کرد.
در سال 96 بارندگی از امسال کمتر بود با این حال چون درست مدیریت نشد سیل آمد و به دریاچه هم خیری نرسید.
به هر حال هنوز راه درازی در پیش داریم تا دریاچه به طور کامل احیا شود.
همان طوری که شاهدید من از  اواخر سال ٨٨مرتب در این مورد نوشته ام. تنها در این وبلاگ مینجیق 62 نوشته در این زمینه منتشر کرده ام. وقتی فیلم های جان گرفتن دریاچه اورمیه را می بینم لذتی حس می کنم که قابل توصیف نیست. این که من هم در این دستاورد عظیم، سهمی به اندازه نوک سوزن داشته ام شوقی به من می دهد که نظیر ندارد.
اگر انگیزه برای زندگی ندارید شما هم به حامیان نجات دریاچه اورمیه یا هر جنگل و مرتع دریاچه و رودخانه  کنار شهر خود که در حال نابودی است بپیوندید. بسته با شرایط زندگی و قابلیت های خود می توانید یک راه بیابید که چگونه در امر نجات آن سهمی ولو کوچک داشته باشید. انگیزه بهتر از این؟! خود طبیعت هم در شاد کردن دل شما -گاه بیگاه- با سورپرایزهایی این چنینی همکاری می کند.

اگر دریاچه احیا شود برای اقتصاد منطقه برکات خیلی زیاد خواهد داشت.

اشتراک و ارسال مطلب به:


فیس بوک تویتر گوگل

تقدیر خشک و خالی از نیروهای امدادی هلال احمر و نیروهای ارتش که به یاری سیلزدگان شتافتند

+0 به یه ن

هلال احمر و ارتش و .... تمام تلاش شان را دارند برای کمک رسانی به سیل زده ها می کنند اما ابعاد ویرانی ها اون قدر زیاد هست که  امداد رسانی مکفی نیست.

قضیه یک محله یا یک ده نیست که! چندین استان کشور درگیر سیل شده اند. در مملکت به این بزرگی از شمال شرق گرفته تا جنوب غربی و غرب!

البته من خودم به هلال احمر پولی واریز نکردم و قصد هم ندارم که واریز کنم. ولی دیدم بعد از اون همه زحمت نیروهای امدادی درحق اونها بی مهری می شه این نوشته ها را منتشر کردم.


به کسی هم نمی خواهم فشار بیاورم که حتما کمک مالی کنید. خودم هم کمک مالی نکرده ام. اما چیزی که می خواهم بگویم این هست که همین طوری الکی به شایعاتی مبنی بر دست روی دست گذاشتن نیروهای امدادی پا ندهید. تا مطمئن نیستید تهمت دزدی به کل یک نهاد نزنید.
به علاوه در هر نهاد عریض و طویل ممکن است چند نفری هم خلاف باشند تعمیم چشم بسته به کل نیروهای آن نهاد دور از عدل و انصاف است.

اعتماد عمومی به نهادهای امداد رسانی سرمایه اجتماعی مهمی است. اون صد هزار تومان تا چندمیلیون تومان کمک مالی من و شما اون قدر مهم و ارزشمندنیست که این اعتماد عمومی مهم هست.
در از بین رفتن اعتماد عمومی سهم نداشته باشیم!


فردا همین نیروی امدادی قراره به فلان سیل زده در بهمان روستا تنفس مصنوعی بدهد. اعتماد عمومی نباشد کس و کار یارو اجازه نمی دهند به او دست بزنند. در نتیجه می میرد.
یا مورد واکسیناسیون عمومی و ریشه کنی بیماری ها. اعتماد عمومی به این گونه نهادها نباشد ملت همکاری نمی کنند بیماری های خطرناک ریشه کن نمی شوند یک عده بیمار می شوند یا می میرند یا همه عمر زجر می کشند

 

اشتراک و ارسال مطلب به:


فیس بوک تویتر گوگل

وبلاگ مینجیق در سال آینده

+0 به یه ن

من از سال ۸۸ تا سال ۹۲ در وبلاگم بسیار زیاد در مورد لزوم توجه به احیای دریاچه اورمیه نوشتم. در آن سالها هنوز برای بسیاری- چه در بین مردم و چه در بین مسئولان- روشن نبود که حفظ دریاچه اورمیه چه قدر اهمیت دارد. من و سایر وبلاگ نویسان علاقه مند به محیط زیست بسیار در این مورد نوشتیم  تا این موضوع مهم  جزو موارد مورد توجه رسانه های کلانتر شد. اندکی بعد توجه به احیای دریاچه اورمیه چنان اهمیت پیدا کرد که جزو مطالبات اصلی رای دهندگان در سطح ملی در انتخابات ۹۲ گشت. بعد ستاد احیای دریاچه اورمیه تشکیل یافت.  

حال که با بارندگی های آغاز سال دریاچه اورمیه جانی تازه یافته من تصمیم دارم در طول امسال هم موضوع اصلی وبلاگم را مسایل محیط زیستی و مسایل ایمنی قرار دهم.

همان طوری که قبلا نوشتم مسیر پیش گرفته برای احیای دریاچه را مسیری درست می دانم. معجزه ای قرار نیست صورت گیرد. فقط قرار هست که آب موجود در حوضه دریاچه به درستی مدیریت شود. با مطالعاتی که در سال های اخیر ستاد احیا با همکاری جهاد کشاورزی و... انجام داده الان دیگر می دانند راهکارها چیست. الان موقع آن هست که ما از این راهکارها حمایت کنیم. قصد و هدف نجات دریاچه اورمیه هست. دنبال این که با مخالف خوانی باروند موجود برای خودمان کسب نام و شهرت کنیم نیستیم. 
باور کنیم نه هر آن که با روند موجود مخالف خوانی می کند حکیم وارسته فهیم و داناست! اکثریت مخالف خوان ها برای کسب شهرت مخالف خوانی می کنند و به لحاظ دانش هم چیزی در چنته ندارند.


چند نکته در این زمینه را یادآور می شوم:
۱) از سیاسی کردن روند احیای دریاچه ها و رودخانه و دیگر مسایل محیط زیستی بپرهیزیم. 
۲) امسال که با بارش شدید شروع شد. سال های آتی ممکن است باز خشکسالی باشد. در سال های خشکسالی مسیل ها را سد نکنیم و در حریم رودخانه ها ساخت و ساز نکنیم و نخاله و زباله در آنها نریزیم.
۳) اگر سال بعد خشکسالی باشد باز یک عده دور خواهند گرفت که به دلیل گرمایش زمین در این منطقه دیگر بارانی نخواهد بارید پس فاتحه دریاچه را بخوانید مسیل ها را صاف کنید و.....
به یاد داشته باشیم که این گونه افراد در سال ۹۷ هم که خشکسالی بود همین حرف ها را می زدند. بارش های سال ۹۸ نشان داد که چه قدر سخن شان گزاف و بی پایه  بود.
هرچند گرمایش سراسری زمین یک واقعیت تثبیت شده علمی است ولی هنوز شبیه سازی ها آن قدر دقیق نشده اند که بتوانند پیش بینی کنند در ده سال آتی در منطقه ای به وسعت حوضه آبریز دریاچه چه میزان بارش رخ خواهد داد.
۴) تمرکز من بیشتر بر روی دریاچه اورمیه است اما بخش بزرگی از آن چه که می گویم مربوط به سایر دریاچه ها تالاب ها و رودخانه های کشور هم که در معرض نابودی هستند(مثل هامون بختگان هورالعظیم زاینده رود و ...) هم هست.  به نظر من همزمان باید آستین بالا زد و همه را همزمان احیا کرد. نگران هزینه نباشید! احیای همه اینها با هم به اندازه رقم کوچکه اختلاس ها هم نیست!‌ بیشتر دید مدیریتی درست می خواهد تا هزینه و بودجه بالا. اتفاقا هزینه و بودجه شان کم باشد چه بسا موفق تر باشند. چون که  وقتی بودجه کم است مدیران درست و درمان می آیند جلو. بودجه که اوورت و بی حساب- کتاب می شود نورجشمی ها می آیند جلو برای بخور بخور.  بودجه مختصری -کمینه مورد نیاز- بدهند تا مدیران و کارشناسان دلسوز با تعامل با کشاورزان محلی مشکل را حل کنند. همین کافی است!

اشتراک و ارسال مطلب به:


فیس بوک تویتر گوگل

راهکار استاد!!

+0 به یه ن

اگر یادتان باشد در سال ۹۲ که بالاخره بعد از سال ها تلاش وبلاگ نویسان و   دوستداران محیط زیست و دریاچه اورمیه و تحمل سختی ها و گاه تهدید ها و بگیر و ببندها بالاخره حکومت متوجه شد که عنایتی هم به دریاچه اورمیه داشته باشد شخصی به نام کردوانی دوره افتاد که «دریاچه اورمیه احیا شدنی نیست. ده سانتی متر خاک بر سر دریاچه بریزید و کارش را تمام کنید.» (نقل به مضمون). خیلی ها هم «استاد استاد» گویان حرفش را به عنوان گوهر حکمت تکرار می کردند. امروز صبح فکر می کردم اگر -زبانم لال- حرفش را گوش کرده بودند این روزها  با این بارندگی ها گرفتار چه افتضاحی می شدیم!

 نوشته زیر را در همان سال ۹۲  در بلاگم منتشر کرده بودم:

و اما در مورد این طرح جناب کردوانی مبنی بر ریختن ده سانتی متر شن و ماسه روی جنازه ی دریاچه ی اورمیه و با سلام و صلوات دفن کردن آن!!!

مساحت دریاچه ی اورمیه چیزی است حدود 5000 کیلومترمربع. ده سانتی متر بخواهیم رویش شن بریزیم حجمی برابر 0.5 کیلومتر مکعب شن لازم هست. یعنی چیزی بیش از 1 میلیارد تن.  یعنی به اندازه ی وزن  100 تا سد بزرگ! برای  جواب سئوال که  این همه شن را از کجا بیاوریم لابد پدر کویر شناسی ایران فکری فرموده اند اما سئوال من این است که این همه شن را چگونه جا به جا کنیم. ظرفیت یک تریلی حدود 50 تن است. یعنی چیزی حدود 20میلیون  بار تریلی لازم داریم! احیای دریاچه با روش هایی که همه جای دنیا شناخته شده است و تا حالا هم اجرا شده و موفقیت آمیز بوده است معقول تر نیست؟!

درانتها ادای احترام می کنم به خانم بحریه, خانم میرزهره, خانم محمودی و خانم حسن زاده ,معلم های اول تا چهارم ابتدایی من ,که به من جمع و تفریق و ضرب و تقسیم آموختند.



اشتراک و ارسال مطلب به:


فیس بوک تویتر گوگل

حاج ارفع الملک و مسیل تبریز

+0 به یه ن

در این مقاله راسخون داستان  تعریض مسیل تبریز و احداث عمارت شهرداری تبریز  اندکی پیش از جنگ جهانی دوم آمده است. بانی این کار، شهردار وقت یعنی حاج ارفع الملک بود که از اعیانان قدیمی شهر تبریز بود. گویا در سال 1313 سیلی مهیب به تبریز می آید. اعتراضات زیادی در مورد بی کفایتی شهرداری که از تهران گسیل شده بود می شود و مقامات در تهران بالاخره مجبور می شوند تا  رضایت دهند که شهردار تبریز از مردم خود شهر باشد.
به این ترتیب حاج ارفع الملک برای بار دوم شهردار تبریز می شود و  از محل عایدات خود شهرداری تبریز (یعنی همان پولی مردم شهر تبریز پرداخته بودند) این عمران و آبادانی ها را منجر می شود.
حاج ارفع الملک در زمان قاجار هم مدتی شهردار تبریز بوده و همان زمان هم کوشش های بسیاری برای آبادانی شهر انجام داده بود.
خانه ارفع الملک در خیابان منصور هست که سردر زیبایی دارد. برای مطالعه بیشتر این مقاله را ببینید:
http://nasrnews.ir/News/tabid/243/ArticleID/100547/%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%B4%D9%87%D8%B1%D8%AF%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D8%AA%D8%A8%D8%B1%DB%8C%D8%B2-%D8%B1%D8%A7-%D8%A7%D8%B2-%D8%B3%DB%8C%D9%84-%D9%86%D8%AC%D8%A7%D8%AA-%D8%AF%D8%A7%D8%AF-%D8%AF%D8%B1-%D8%A2%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%86%D8%A7%D8%A8%D9%88%D8%AF%DB%8C


من فکر می کنم نجات دریاچه اورمیه هم -مثل تعریض مسیل و و احداث عمارت شهرداری- دست اعیانان  تبریز را می بوسد!  با این باران ها که آمده امید به احیای دریاچه بیشتر شده. اگر بیایند بخشی از زمین های  بایر اطراف دریاچه را به سرمایه گذاران محلی بفروشند هزینه احیای دریاچه تامین می شود. اونهایی که سرمایه دارند می خرند. چون اگر دریاچه احیا شود در کنار دریاچه می شه شهرک های ویلایی و هتل ساخت.  درنتیجه قیمت زمین ها بالا می رود. سرمایه گذاری خیلی خوبی خواهد بود. مردم تبریز به جای این که ارز خرج کنند بروند آنتالیا یا با هزار جور زحمت  و منت  و محنت بروند شمال و کنار دریاچه خزر، می توانند با یک ساعت رانندگی خود را به سواحل دریاچه اورمیه برسانند.

اشتراک و ارسال مطلب به:


فیس بوک تویتر گوگل

Einstein's Quantum Riddle

+0 به یه ن

الیار عزیز نظر مرا در مورد فیلم مستند Einstein's Quantum Riddle
ساخته PBSپرسیده بود. دیشب با شاهین دیدیم. مثل اغلب ساخته های PBS مستند بسیار خوبی بود. جز چند دقیقه آخرش که در جهان هولوگرافیک بود و چند دقیقه وسطش که در مورد عرفان شرقی بود (البته خودش هم گفت که just for fun) بقیه حرف ها معتبر و قابل اعتماد بود.

دیدن این مستند زیبا را توصیه می کنم.

یک توضیحی هم بدهم: این مسئله quantum entanglementبرای کسی خیلی عجیب هست که ذهنش با نسبیت خاص شکل گرفته باشد. برای کسی که نسبیت خاص نمی داند اون قدر ها هم عجیب نیست!

در واقع در چارچوب  علیت نسبیتی اعجاب برانگیز است نه در چارچوب علیت به معنای عام.

اشتراک و ارسال مطلب به:


فیس بوک تویتر گوگل

از ظرفیت رودخانه های سرزمینم تا ظرفیت مردم سرزمینم

+0 به یه ن

پنجشنبه رفته بودیم کنار رودخانه لواسان. رودخانه خوب پرآب بود. ماموران زحمت کش آبداری مرتب سرکشی می کردند و تراز آب را اندازه می گرفتند تااگر تراز آب به سطح خطرناکی برسه اقدامات لازم ایمنی را انجام بدهند. (مثلا به ما بگویند که اطراف رودخانه را تخلیه کنیم). برای این که از خطرات سیل ایمن بمانیم و باران، این موهبت آسمانی را تبدیل به بلای جان خود و دیگران نکنیم قدر زحمات ماموران آبداری را بدانیم و هشدار هایشان را جدی بگیریم. اگر گفتند از فلان جاده که از مسیل یا کنارش می گذرد عبور نکنیم حرفشان را گوش کنیم. اگر گفتند اطراف رودخانه در حال طغیان را خالی کنیم با لجبازی جان خود را به خطر نیاندازیم. باور کنید فلان مامور آبداری که در روز تعطیل در زیر باد و باران می آید تراز رودخانه را اندازه بگیرد نه عامل گرانی است و نه عامل سرکوب آزادی. برای جان خودمان هشدار ایمنی می دهد نه برای سرکوب آزادی های اجتماعی که بخواهیم با نافرمانی (ضد) مدنی نسبت به هشدار او قدم قهرمانانه ای در راستای آزادیخواهی برداریم! 🍀@minjigh

اشتراک و ارسال مطلب به:


فیس بوک تویتر گوگل

کلاس هایی مفید برای آینده شغلی

+0 به یه ن

دوره‌ی کارسوق‌های علم داده تمام ابزار مورد نیاز علم داده در علوم علی‌الخصوص فیزیک را پوشش می‌دهد. این دوره با مباحث پایه آغاز شده و شرکت‌کنندگان در پایان اطلاعات کافی و توانایی حل مسئله خواهند داشت. با توجه به اهمیت این ابزار، فرصت شغلی وسیعتری در انتظار شرکت‌کنندگان خواهد بود. شرکت‌کنندگان حضوری ملزم به انجام تمرینات خواهند بود و در پایان دوره گواهینامه‌ی شرکت دریافت خواهند کرد.  ویدئوی کلاس‌ها ضبط و در شبکه‌های عمومی منتشر خواهد شد و افرادی که به طور غیر حضوری در انجام تمرینات شرکت کنند نیز بنا به درخواست گواهی دریافت خواهند کرد. برای هماهنگی شرکت حضوری به اینجانب ایمیل (vafaei.sadr@gmail.com) بزنید.

اطلاعات بیشتر در: http://physics.ipm.ac.ir/~vafaei/

علیرضا وفایی‌صدر
محقق پسادکتری پژوهشکده‌ی فیزیک،
پژوهشگاه دانش‌های بنیادی
——————————————

👆👆👆👆👆👆👆👆لطفا در مورد این برنامه در جمع آشنایان خود اطلاع رسانی کنید. مقدمه ای است برای کلاس های یادگیری ماشین که من چند ماه هست در مورد آن در وبلاگ و کانالم می نویسم.این برنامه را ترتیب می دهیم به این امید که جوانان کشور ما هم از برکات این معدن طلا ی قرن ٢١امی (یادگیری ماشین) بی نصیب نمانند. جوانان عزیز ، این گوی و این میدان. آینده شغلی خود را به دست خودبسازید!
اگر در تهران نیستیدمی توانید در کلاس ها غیر حضوری هم شرکت کنید.
یاسمن فرزان

🍀@minjigh

اشتراک و ارسال مطلب به:


فیس بوک تویتر گوگل

حال رو به بهبود دریاچه اورمیه

+0 به یه ن

از قرار معلوم بعد از بارش های نیسانی امسال، حال دریاچه اورمیه رو به بهبود گذاشته است. شاید شما نیز جزو کسانی باشید که  به طعنه می گویید : "باران آمده  و دریاچه پر شده حالا مسئولان به اسم خود می نویسند!"
من کاری به مسئولان رده بالا ندارم اما  عملکرد مسئولان محلی مدیریت آب در حوضه دریاچه اورمیه را امسال قابل قبول می دانم. چند روزی پیش ازشروع این باران های سیل آسا، مرتب خبر رها سازی آب مخزن سدهای حوضه را می شنیدیم. اگر دیر جنبیده بودند به جای پر شدن دریاچه امروز خبر سیل و ویرانی در آذربایجان را می شنیدیم. اگر مسیل ها و رودخانه ها مسدود بودند -مثل سال 96  -امسال هم سیل می آمد و حال دریاچه هم نزار باقی می ماند.


ببینید! قرار نیست که مسئولان معجزه ای کنند و از عدم، آبی تولید نمایند. قراره همین آب موجود را درست مدیریت کنند. به نظر می رسد ستاد احیای دریاچه اورمیه برای تغییر الگوی کشت جهت کمینه شدن استفاده از آب در کشاورزی برنامه های سنجیده ای دارد.  سئوال ها  از این جنس بوده است: چه محصولی در هر منطقه اقلیمی، با چه محصولی جایگزین باید شود؟ مراحل کاشت و داشت و برداشت اش چه باشد؟ آیا محصول یاد شده بازار مصرف دارد؟ آیا  جایگزینی محصول  برای کشاورزان محلی مقرون به صرفه است؟ چگونه می توان کشاورزان محلی را متقاعد کرد که الگوی کشت خود را تغییر دهند؟ و...
همه اینها سئوالات غیربدیهی هستند که پاسخ به آنها نیازمند تحقیق و مطالعه هست. در این سال ها ستاد احیا مشغول به یافتن جواب این سئوال ها بوده است. بی انصافی است که بگوییم جز برگزاری همایش کاری  نکرده اند. اگر به جای بررسی و مطالعه   بیل مکانیکی بر می داشتند و یک کار ی می کردند که چشم رهگذران را بگیرد خطرناک می بود! چون بی مطالعه عمل کردن وضعیت بد را بدتر می نماید. اگر بدون مطالعه  فرهنگ محلی و اجرای طرح های کوتاه برد آزمایشی و بدون مطالعه تبعات اقتصادی برای کشاورزان،  به زور کشاورزان منطقه را مجبور به تغییر الگوی کشت می کردند شاید در کوتاه مدت نتیجه چشمگیر می داشت اما ضربه ای می زدند که جبران ناپذیر می شد. الان خیلی علمی و اصولی دارند پیش می روند.
سرعت شان کم شاید باشد اما دست کم می توان امید داشت که  مسیرشان درست است. یرای این که راه درستشان را ادامه دهند نیازمند بودجه از یک سو و از سوی دیگر پشتیبانی مردمی هستند.

اشتراک و ارسال مطلب به:


فیس بوک تویتر گوگل