�

فرق یک میلیارد دلار با ۲۸ میلیارد دلار و یک تریلیون دلار

چهارشنبه 20 فروردین 1399
+0 به یه ن

[In reply to مینجیق]
دستگاه تبلیغات رسمی چنان شاد و شنگول از وضع نابسامان کرونایی در ایتالیا و اسپانیا گزارش می دهد که انگار خودشان فتح خیبر کرده اند!
نمی فهمم زجر انسان ها -چه در آمریکا باشد چه در کامرون چه در چین چه در ایران- چه جای خنده مستانه دارد.


الغرض! تا یک هفته دیگر تعداد بیماران در ایتالیا و اسپانیا روند نزولی پیدا خواهد کرد.
در ایران هم می رفت که روند نزولی شروع شود.
مردم در عید خیلی مراقب بوده اند. تا جایی که می توانستند رعایت کرده اند. اما حالا درصد بزرگی از آنها مجبور شده اند، برای یک لقمه نان حلال بیرون بیایند.
در ایتالیا دولت ٢٨ میلیارد دلار برای حمایت از کسب وکارهایی که از قرنطینه آسیب خواهند دید اختصاص می دهد.
با توجه به این که قیمت ها در ایتالیا حدود سه چهار برابر ایران هست و جمعیت آن حدود ٦/٨ ایران، معادل این بودجه برای ایران می شد حدود هفت میلیارد یا بیشتر.

اما در ایران تنها یک میلیارد دلار به این منظور اختصاص داده شده. هفت میلیارد و یک میلیارد خیلی تفاوت دارند. به اندازه همه کسانی که مجبور می شوند برای کسب وکار بیرون بروند تفاوت دارند!

با این روند شیوع کرونا در ایران به این زودی ها روند نزولی نخواهد داشت. دیگه نمی دونم اونهایی که در مورد وضعیت وخیم در ایتالیا غلو می کردند و شادی می کردند به چه چیز دل خوش خواهند کرد!

(ترامپ هم گفته یک تریلیون دلار اختصاص می ده. اون هم به نظرم لاف زده. سنگ بزرگ نشانه نزدن است. یک تریلیون دلار خیلی زیادهست حتی برای آمریکا. اگر می گفت دویست سیصدمیلیارد دلار باورم می شد. مگر این که پول بدون پشتوانه چاپ کنه یا قرض بگیره که هر دو تبعات منفی مهلکی خواهند داشت. دیگه جهان از لحاظ اقتصادی تک قطبی نیست که این قبیل کارهای آمریکا جواب بده. یک جایی تق کار در می آد!)
🍀@minjigh

اشتراک و ارسال مطلب به:


فیس بوک تویتر گوگل

     بؤلوم : باخیش           یازار : یاسمن فرزان           4 باخیش

هشیار باشیم که خشم مان را برسر که خالی می کنیم

سه شنبه 27 اسفند 1398
+0 به یه ن

از وقتی وبلاگستان دایر شده یک عده هم پیدا شده اند که با نام های جعلی در صفحات شخصی این و آن با فحاشی و بد وبیراه عقده هایشان را خالی می کنند. قبل از وبلاگستان زمانی که هنوز تلفن ها کالر-آی-دی نداشت اسلاف این عده زنگ می زدند خانه دیگران فحش می دادند.

اما من اینجا نمی خواهم راجع به این عده حرف بزنم. من می خواهم راجع به یک پدیده نوظهور که همزمان با قرنطینه کرونا شروع شد صحبت کنم. مردم ما قبل از آمدن کرونا هم به دلیل وقایع آبان ماه و سپس سرنگون سازی هواپیمای مسافربری خشمگین بودند  ولی این سو مدیریتی که باعث انتشار بیش از حد کرونا شد و عدم تخصیص بودجه درخور برای مقابله با کرونا مردم را بیش از پیش خشمگین کرده است. (ایتالیا٢٨ میلیارد دلار برای  جبران زیان اقتصادی که به واحدهای اقتصادی بر اثر کرونا وارد می شود اختصاص خواهد داد. ایران چه خواهد کرد؟!)

مردم ما خشمگین هستند و حق دارند که باشند. اما به گونه ای که عده ای از مردم خشم خود را بیرون می ریزند به نظر این حقیر هم به خود آنها آسیب می زند، هم به خانواده آنها و هم به جامعه.
عده ای صبح تا شب در فضای مجازی به همراه دوستان و همفکرانشان در حال نفرین و فحش دادن هستند. من درباره آدم های فحاش عقده ای که کاری جز فحاشی بلد نیستند حرف نمی زنم! اتفاقا این افراد که مورد نظر من هستند افراد بسیار محترمی هستند که تا یک ماه پیش به ندرت زبان به دشنام و نفرین می گشودند.
ابتدا نفرین هایشان فقط شامل  مسئولان رده بالا یا مروجان نوعی از خرافات بود که انتشار کرونا را تسریع می کند اما کم کم دایره خشم شان وسیع تر شده. دیگه رئیس یک شعبه فرعی از بهمان بانک در فلان کوچه هم از نظر شان شده جزو مسئولانی که مسبب بدبختی های ما هستندو درنتیجه سزاوار توهین و فحش و نفرین!!!
از آن سو هم قشرهایی نظیر دستفروش و ... که برای سیر کردن خانواده مجبور به خروج از خانه هستند  هدف نفرین و فحش شده اند.

این روش ابراز خشم مخرب هست. اگر ما بخواهیم با فساد وتباهی مبارزه کنیم نیاز به اتحاد بین همه اقشار داریم.
وقتی صبح تا شب با دوستان و همفکران علیه بقیه اقشار مردم فحاشی کنیم کجا می توانیم به چنین اتحادی دست یابیم؟

به علاوه این همه ابراز خشم در فضای مجازی آدرنالین بدن مان را می برد بالا، خشم مان را برروی اهل خانه می ریزیم. تحمل قرنطینه خانگی خود به اندازه کافی سخت هست. تحمل همسر/فرزند/پدر/مادر/خواهر/برادر و.... که دایم کج خلقی می کند در قرنطینه خانگی دشوارتر خواهد بود. 
اگه این طور پیش بره بعد از اتمام کرونا اون قدر ملت درگیر اختلافات خانوادگی خواهند شد که وقت و انرژی ای برای حل ریشه ای مشکلات ومبارزه با فساد نخواهد ماند!

می دانم همگی خشمگین هستیم. حق هم داریم که باشیم! اما تا در قرنطینه هستیم خشم خود را با روش های مانند ورزش و رقص و یوگا و .... تخلیه کنیم نه با فحاشی علیه اقشار گوناگون.

اونهایی که به این نوع فحاشی ونفرین می کنند اسم کار خود را "آگاهی بخشی" می نامند و طوری وانمود می کنند که گویی یک رسالت ملی برای این "آگاهی بخشی" دارند. باید به آنها گفت: "عزیزم! این کاری که می کنید فحاشی است! با اطلاق "آگاهی بخشی" به آن، زحمات آگاهی بخشان واقعی را لوث نکنید."

🍀@minjigh 
در لینک زیر مبالغی که کشورهای مختلف برای مقابله با لطمات اقتصادی کرونا اختصاص داده اندبرشمارده شده اند:


اشتراک و ارسال مطلب به:


فیس بوک تویتر گوگل

     بؤلوم : باخیش           یازار : یاسمن فرزان           0 باخیش

فحش و نفرین پای تلویزیون

دوشنبه 26 اسفند 1398
+0 به یه ن

من در سال ۵۷ تنها دو سال داشتم و خاطره ای از قبل از انقلاب ندارم. اما جسته و گریخته از خاطره گویی ها این طور دستگیرم شده که درصد بزرگی از جامعه پای تلویزیون می نشستند تا فحش بدهند و آرزوی مرگ کنند. به طور مشخص دو نفر که فحش خورشان ملس بوده یکی عباس هویدا بوده و دیگری فریدون فرخزاد (که هر دو بعد از انقلاب کشته شده اند.) اون جمعیت عظیم که پای تلویزیون می نشستند و برای این ها آرزوی مرگ می کردند با این دو نفر پدرکشتگی نداشتند. اما گویا از عصا و ارکیده هویدا خوششان نمی آمده و از این که فرخزاد به جای عباراتی نظیر «بنده حقیر» از کلمه «من» استفاده می کرده  حرصشان می گرفته! 


   فکر نمی کنم   رژیم پهلوی با فحش هایی که این عده جلوی تلویزیون در حال تخمه شکستن می دادند سرنگون شده باشد. آن چه که  در سرنگونی نقش کلیدی ایفا کرد اعتصابات سراسری به خصوص در بخش های کلیدی نظیر صنعت نفت و بخش ترابری بود نه فحش های  پای تلویزیون. اما آیا فحش های پای تلویزیون که بعدا در سطح وسیع تر  در سطح جامعه هم بازگو می شد بی تاثیر بود؟! گمان نمی کنم. تاثیر فحش ها این بود که کسانی که بعد از انقلاب قدرت را در دست گرفتند این گونه برداشت کردند که رگ خواب این ملت را با راه انداختن اعدام ها -با محاکمه های حداکثر ۵ دقیقه ای- می توانند به دست آورند وبه این صورت پیش تاختند. چه بسا اگر فکر می کردند رگ خواب ملت -به جای اعدام  با رنگ آمیزی حلبی آباد ها و      ساز و دهل به دست می آید به جای اعدام اون روش را پیش می گرفتند. دست کم برای توریسم مان بهتر می شد. مثل آمریکای لاتین.               🍀@minjigh

اشتراک و ارسال مطلب به:


فیس بوک تویتر گوگل

     بؤلوم : باخیش           یازار : یاسمن فرزان           3 باخیش

نگرانی من برای تبعات اجتماعی کرونا در ایران

دوشنبه 26 اسفند 1398
+0 به یه ن

کرونا تبعات خیلی بزرگی برای نظم اجتماعی سیاسی اقتصادی دنیا خواهد داشت. اما چشمم آب نمی خوره در ایران رنسانس ایجاد کنه. حداکثر یک نوع خرافات را با نوع دیگری از خرافات جایگزین کنه.  فعلا که جوک ساختن را با فحش دادن جایگزین کرده. 


  از وقتی  کرونا آمده یک عده در خانه نشسته اند در فضای مجازی با همفکران خود صبح تا شب فحش می دهند و نفرین می نمایند، اولش با فحش علیه قدرتمندان  و قشر اجتماعی ای که پایگاه آنهاست  از یک سو و سلبریتی ها از سوی دیگر شروع کردند. الان دیگه قشرهای دیگر را هم بی نصیب نمی گذارند.  دایره فحش دادنشان به مدیر مدرسه و رئیس بیمارستان و رئیس شعب بانک هم رسیده و  همه این شغل ها را به یک جا مورد تفقد قرار می دهند. 
البته از قبل از کرونا هم یک عده  عقده ای بودند که کارشان این بود که با نام جعلی (اغلب با چندین نام جعلی متفاوت) می رفتند در وبلاگ و .... دیگران فحاشی می کردند. اما از وقتی کرونا آمده آدم های محترمی هم که قبلا به ندرت فحش می دادند با نام واقعی خودشان در گروه های دوستانه مدام علیه این قشر و آن قشر فحش می دهند. این پدیده جدید هست و همزمان با کرونا ظهور کرد.

  خدا به خیر کنه !   با این همه آدرنالینی که در رگ ها تزریق می شه بعد از اتمام این قرنطینه منتظر موجی از طلاق موجی از اختلافات شدید و غیر قابل کنترل بین والدین و فرزندان و نیز دعوا های بیشتر در سطح شهر باشید. متاسفانه من چشمم آب نمی خوره در ایران خودمان بعد از رفع این کرونا رنسانسی رخ بده یا اصلاح چشمگیر سیاسی اجتماعی رخ بده. بیشتر پیش بینی می کنم مردم به جان هم بیافتند.      🍀@minjigh

اشتراک و ارسال مطلب به:


فیس بوک تویتر گوگل

     بؤلوم : باخیش           یازار : یاسمن فرزان           0 باخیش

ابلهان و رندان و باقی جامعه

یکشنبه 25 اسفند 1398
+0 به یه ن

« کشیش آمریکایی: دست‌هایتان را بر روی تلویزیون‌های خود بگذارید تا کرونا شما را شفا دهم!»




درسته که ابله همه جای دنیا هست. حتی این هم درسته که یک عده از آدم های رند در همه جای دنیا که از حماقت این ابله ها سو استفاده می کنند و برای خودشان دکان باز می کنند.


اما دو پارامتر در جوامع مختلف متفاوت هست:

١-چه در صدی از جامعه تا این درجه ابله هستند؟ 


٢- اون رندهایی که از حماقت این  ابله ترین ابله ها ارتزاق می کنند تا چه حد بالانشین می توانند بشوند؟ وای به روزگار ملتی که پایگاه اجتماعی طبقه حاکمه شان همین قشر ابله ترین ابله ها باشند.

طبعامورد یک و دو مستقل از هم نیستند، هر چه درصد این ابله ترین ابله ها بیشتر باشد رندهایشان بالانشین تر می شوند.

🍀@minjigh

حالا من مردمی را در سیاره اپوستاکسوس می شناسم به نام ملت الکسوس. 

پنج درصد ملت الکسوس باور دارند با عنبر نسارا و روغن بنفشه می توان کرونارا شفا داد. بقیه برای این پنج درصد جوک می سازند اما از بین آن ٩٥درصد پنج در صد هم روش های من درآوردی خود را -خوردن گوشت شتر، گذاشتن آجر داغ بر سینه و.... تجویز می کنند. پنج درصد بعدی هم با فرادرمانی و عرفان حلقه به جنگ کرونا و همه بیماری ها با هم می روند.

پنج درصدشان هم  رندانی هستند که که هر کدام به نوعی بر گرده این ١٥ درصد سوارند. 

واما 80 درصد بقیه که خیر سرشان عقلای قوم هستند. ٨٠ درصد بقیه وقتی حکم شلاق زدن سه پزشک را که به این روش های من درآوردی اعتراض داشتند صادر شد لام تا کام اعتراضی نکردند!


شما  فکر می کنید سرنوشت ملت الکسوس چه خواهد بود؟

🍀@minjigh

اشتراک و ارسال مطلب به:


فیس بوک تویتر گوگل

     بؤلوم : باخیش           یازار : یاسمن فرزان           7 باخیش

با فحش دادن به کسانی که وضعیت را تحلیل می کنند رنسانس نخواهیم داشت!

پنجشنبه 22 اسفند 1398
+0 به یه ن

بخشی از مصاحبه با شخصی به نام سهراب پور که معاون آموزشی دانشگاه علوم پزشکی تهران هست دست به دست می شه که در آن می گه: «مشکل ما مردن بیماران نیست.افرادی که فوت کردند مسن هستند که اگر به علت کرونا فوت نمیکردند، احتمالا به علل دیگری در هفته‌های آینده فوت می‌کردند.مشکل ما بار تحمیل شده به بیمارستان های ماست.»


 موضوع مسابقه جدید در گرو ه های تلگرامی فحش بستن به این آقا ست!!

مطالب زیر را در کانالم در این رابطه منتشر کردم:


این آقا را نمی شناسم اما حرفی که می زنه اون قدر بد یا غیر منطقی نیست که مردم این همه او را به فحش می بندند. 

انگار جماعت در خانه مانده اند با همدیگه مسابقه فحش دادن در فضای مجازی گذاشته اند. دنبال آن هستند که یکی را پیدا کنند و به فحش ببندند.
خیال می کنند هر چه غلیظ تر فحش ببندند کار مهم تری انجام داده اند.

حتی  ا گر حکومت سوئد را داشتیم یکی مثل همین معاون آموزشی دانشگاه می شد و همین جور آمار می داد.


[In reply to مینجیق]
اتفاقا از معاون آموزشی دانشگاه علوم پزشکی نباید انتظار مرثیه خواندن -چه مرثیه دینی و چه مرثیه سکولار- داشت.
اتفاقا باید ازش همین انتظار را داشت که منطقی نگاه کنه و بگه مشکل اساسی چیه. کاری که این آقا می کنه.

(برای من و شما که در بیمارستان کار نمی کنیم فوت مریض شوک آور هست. در حالی که در بیمارستان ها ی کشور سالانه شاهد فوت فقط ١٩٠٠٠ مصدوم تصادفات رانندگی هستند. اون هم اکثرا جوان و کودک!)

ظاهرا مردم ما انتظار دارند معاون آموزشی دانشگاه علوم پزشکی هم بیاد مثل خودشان در حالت پانیک مرثیه بخوانه و بعد هم چهار تا فحش بده تا دلمان خنک بشه!



خطاب به اونهایی که دل بسته اند که از پس این کرونا ، رنسانسی یا حتی دوره روشنگری ای زاده بشه. عزیز دل! دوره رنسانسی که در اروپا بعد از طاعون به وجود آمده از دل فحش دادن و مرثیه از نوع سکولار خواندن بیرون نیامده! دانشمندان و اندیشمندان قَدَری آن را در پس رنسانس به وجود آورده اند که سنت بازی با کلمات در فضای آکادمیک  قرون وسطایی(سبک شارلمانی) را با اندیشه ورزی مبتنی بر استدلال های ریاضی جایگزین کردند.


شما که انتظار دارید معاون آموزشی دانشگاه هم مرثیه سکولار بخوانه دیگه انتظار رنسانس از این تحولات نداشته باشید!


----------------

به علاوه طبق معمول فضای مجازی این کل مصاحبه نیست. بخش کوچکی از اون هست. ما که کل مصاحبه را نشنیده ایم چه طور قضاوت کنیم که طرف بی احساس حرف زده. شاید مصاحبه اش را با دلداری به خانواده عزادار شروع کرده باشه که ما بی خبریم.

برخی از ما فقط در گروه ها ی تلگرامی مترصد آن هستیم که در مسابقه ناله و نفرین و فحش از بقیه هم گروهی ها عقب نمانیم. انگار جایزه ای در آخر قراره بگیریم!

--------------------



بعد از انتشار این مطلبم یکی از پزشکان جوان متخصص کشور که در خط مقدم مبارزه با کرونا هستند برایم پیام گذاشتند و تاکید کردند که این آقای دکتر سهراب پور فردی بسیار مسئولیت پذیر و شریف هستند. ابدا هم منظورشان خفیف نشان دادن زجر انسان ها نبوده. بلکه داشتند یک موضوع حرفه ای را تشریح می کردند.


اشتراک و ارسال مطلب به:


فیس بوک تویتر گوگل

     بؤلوم : باخیش           یازار : یاسمن فرزان           4 باخیش

اهمیت آزادی های ساده و پیش پا افتاده فردی و اجتماعی

شنبه 17 اسفند 1398
+0 به یه ن

فیلمی در فضای مجازی پخش می شود که در آن جوانان به خود می بالند که محدودیت سفر به استان های شمالی را (که به علت جلوگیری از انتشار بیشتر ویروس کرونا اعمال شده) دور می زنند.



یکی از فرق های ایران و چین هم در این هست که مردم چین این طور واکنش نشان نمی دهند.


برای همین می گم قرنطینه کردن در ایران به اون سادگی ها نیست.



البته به مردم ایران ایرادی نیست. اون قدر امر و نهی های بیخود و بی دلیل به مردم ایران شده که نسبت به هر آتوریته ای گارد می گیرند. بخشی از مردم هر جامعه اون قدر فهم ندارند که بفهمند فلان محدودیت برای خیر خودشان هست یا نه.
پیش فرض این بخش از مردم در کشور چین یا حتی در همین ترکیه آن هست  که اگر نفهمیدند حکمت بهمان محدودیت چیست به حرف آتوریته گوش می کنند. اما این بخش از مردم ما با آتوریته لج می کنند.  از بس که محدودیت بیخود روی مردم در کشور ما گذاشته اند این لجبازی به مرور به وجود آمده.

اگر حدود ده سال به طور مستمر حکومتی بر ایران باشد که امر ونهی بیخود نکند، کاری به آزادی های شخصی و اجتماعی مردم نداشته باشد و قوانین و ضوابطی  که می گذارد برای خیر عمومی باشد (نه منفعت شخصی یا گروهی خودشان) و خود و آقازاده هایشان هم در عمل پایبند قوانین و ضوابط باشند، این لجبازی بین مردم ایران از بین می رود.

طیف فکری ای در کشور ما وجود دارد که 
وقتی صحبت از اهمیت آزادی می شود تاکید می کنند که منظورشان آزادی در عقیده و بیان هست نه هر نوع آزادی ای! 
بسیار روی این نکته تاکید دارند.

آزادی های ساده شخصی و اجتماعی (در چارچوبی که به دیگران آزار نرساند) کمتر از آزادی بیان اهمیت ندارد. 
این جوانان که اکنون به عدم همکاری خود با طرح محدود سازی مسافرت به شمال (به جهت کاهش گسترش کرونا) می بالند دقیقا همان ها هستند که عمری به خاطر محدود ساختن آزادی های فردی نظیر آزادی انتخاب مدل مو یا حضور زنان در استادیوم ها تحت فشار بوده اند. خیلی قادر به تشخیص تفاوت این دو محدودیت نیستند. خیال می کنند اگر اینجا هم مقاومت کنند هنر کرده اند پس به آن می بالند.



🍀@minjigh

اشتراک و ارسال مطلب به:


فیس بوک تویتر گوگل

     بؤلوم : باخیش           یازار : یاسمن فرزان           2 باخیش

ز گوشت شتر خوردن و سوپ مار

سه شنبه 6 اسفند 1398
+0 به یه ن

حرف دکترها را گوش بکنیم!  راه های درمانی و پیشگیرانه من در آوردی نظیر خوردن گوشت شتر و زنجبیل و.... را ول کنیم.


طفلکی دکترها و پرستارها و داروخانه دار ها که این روزها مجبورند به خاطر این ملت حرف گوش نکن جان عزیزشان را به خطر بیاندازند!

گوشت شتر اگر کامل پخته نشه می تونه بیماری مرس به وجود بیاره که بیماری همخانواده کروناست اما به مراتب خطرناک تر.

کرونا ٢درصد مبتلایان را می کشه بیماری مرس ٣٠ درصد. یعنی ١٥ برابر خطرناک تره.


از ما گفتن! به علاوه اگر  از قصاب طلب گوشت شتر بکنید او به هوای پول ممکنه بیاره. با گوشت خام شتر در ارتباط باشه احتمال گرفتن مرس در او می ره بالا.
بعد هم بقیه را آلوده می کنه.


لطف کنید روش های درمانی و پیشگیری من در آوردی در جامعه رواج ندهید که ما را از چاله به چاه می اندازه.

ببینید دکترها ومتخصصان تغذیه چی می گن همون را انجام دهید.

اصلا همین کروناى لعنتی از همین روش های من درآوردی سلامت در چین آغاز شد. یک سری عقاید مزخرف که به اثبات علمی نرسیده بود در مورد تغذیه داشتند که رفتند سراغ خوردن جک و جانور عجیب غریب  اون هم با روش های عرضه غیربهداشتی که باز مورد تاکید همان روش های غیرعلمی مدعی گسترش سلامت بود. به این ترتیب ویروس کرونا جهش کرد افتاد به جان مردم دنیا.

شما با ورژن خاورمیانه اى همین طرز فکر نمی توانید به مبارزه کرونا بروید. ببینید دانشمندان مدرن پزشکی و تغذیه چی می گن همون را انجام دهید.

اگر مردم توصیه هایی که پزشکان می کنند انجام دهند ان شالله با قربانی نسبتا کم اپیدمی تمام می شه.


اما اگر مردم بخواهند از خودشان  روش های غیرعلمی برای مبارزه با کرونا ابداع کنندو آنها را در جامعه رواج دهند به این راحتی ها از شر کرونا خلاص نخواهیم شد

اشتراک و ارسال مطلب به:


فیس بوک تویتر گوگل

     بؤلوم : باخیش           یازار : یاسمن فرزان           10 باخیش

دکتر می خواهیم نه فردین!

یکشنبه 4 اسفند 1398
+0 به یه ن

ظاهرا هنوز خیلی ها انتظار دارند پزشکان و پرستاران و داروسازان جلو بروند و با "شجاعت" و "فداکاری و ایثار" جلوی انتشار ویروس کرونا بایستند.
این عده، با لحنی متوقعانه از حضور پزشکانی که تا این اندازه فداکار و شجاع نباشند ابراز بی نیازی می کنند.

این نوع طرز فکر (حساب باز کردن روی عده ای فداکارشجاع متعهدو ابراز بی نیازی نسبت به بدنه تخصصی کشور برای حل معضلات) حدود چهل سال پیش خیلی در جامعه طرفدار داشت و جامعه ما تاوان های بسیار سنگینی به خاطر این نوع نگرش متحمل شده است.  خوشبختانه اکنون اکثریت جامعه معقول تر می اندیشد. اما هنوز در میان درصدی از جامعه رسوبات این طرز فکر وجود دارد.

ببینیم در این مورد خاص مورد بحث این طرز فکر چه اشکالات بنیادینی دارد.


١-اولا ما نیاز به پزشک و پرستار انی داریم که کارشان را بلد باشند و در عین حال مراقب خودشان باشند. اگر مراقب خودشان نباشند چه بسا بیمار می شوند. همان گونه که شنیده اید این بیماری جدید حتی در دوران نهفتگی که علایم بیماری هنوز نمود ندارند هم قابل انتقال است. تصور کنید  در این دوران که هنوز پزشک متوجه بیماری خود نشده می تواند چندین نفر را آلوده سازد! پس ما نباید بخواهیم پزشکان و پرستاران ما "فردین بازی" در بیاورند و خود را فدا کنند! فدا کردنشان تلویحا به معنای فدا ساختن ده ها نفر دیگر هم هست.

برای همین بود که گفتم به خاطر خودمان دکترها و پرستاران و داروسازان و .... را آن قدر کلافه نکنیم که از سرکلافگی مراعات سلامت خود نکنند و بیمار شوند.


٢- فعلا نه آمار مبتلایان را به درستی داریم نه آمار دکترها و پرستاران شجاع و فداکار داوطلب را. بر چه اساسی یک عده اعلام می کنند دکترهایی که شجاع نیستند و حاضر به فداکاری نیستند  پی کارشان  بروند که به آنها نیازی نیست؟!


ما در حفظ دریاچه اورمیه هم همین مشکل را داریم. هر از گاهی اونهایی که تب طرفداری از دریاچه در آنها تند هست به متخصصان این امر پرخاش می کنند که تو که به اندازه من شجاعانه حاضر به فداکاری نیستی برو پی کارت! می بینی طرف پژوهشگر  فلان آزمایشگاه معتبر جهانی در زمینه های حفظ محیط زیست هست که لطف کرده خواسته قسمتی از وقت خود را برای حفظ دریاچه اورمیه صرف کند. از یک جوانک این پرخاش را می شنود که اصلا به تو که به اندازه من حاضر نیستی خود را فدا کنی نیازی نیست.😬 یارو اون قدر اعتبار بین المللی دارد که اگر لابی کند شاید نصف بودجه لازم برای حفظ دریاچه را بتواند جور کند اما فلان جوانک او را با پرخاش طرد می کند!

🍀@minjigh

اشتراک و ارسال مطلب به:


فیس بوک تویتر گوگل

     بؤلوم : باخیش           یازار : یاسمن فرزان           9 باخیش

گارد هایمان علیه پزشکان و کادر پزشکی را زمین بگذاریم

یکشنبه 4 اسفند 1398
+0 به یه ن

من پزشک یا میکروبیولوژیست نیستم ودر مورد بیماری و برنامه ریزی برای جلوگیری از انتشار نظر تخصصی نمی توانم بدهم.

اما این را خوب می فهمم دکترها و پرستارها ابتدا باید مراقب خودشان باشند بعد به دیگران برسند.

این را هم می فهمم که مردم مضطرب با کارهایشان حسابی دکترها و پرستارها را کلافه می کنند. در شرایط کلافگی هم ممکنه بی احتیاطی کنند و خود را بیشتر در معرض خطر بیاندازند.

چند سالی است جامعه جلوی جامعه پزشکی گارد  گرفته. دیگه اون حرمتی که برای پزشک قایل بود کمرنگ تر شده. همین اوضاع را سخت تر می کند.

کاری که ما غیر پزشک ها می توانیم اکنون انجام دهیم آن هست که به مردم توصیه کنیم در مراکز درمانی هوای پزشک ها را داشته باشند. کلافه شان نکنند.

کسی که بیشتر احساس مسئولیت می کنه احتمالا بیشتر هم بدعنقی می کنه. در این شرایط انتظار نازکشیدن از دکتر و پرستارکم داشته باشند.


هر چه مسئولان بهداشتی کشور کم کاری کرده اند الان باید دکتر و پرستار جورشان را بکشند. دیگه انتظار نداشته باشید دکتر و پرستار در این شرایط برای خوشایند شما  لبخند هم بزند. اگر بدعنقی هم کردند درک کنیم! اینها در این شرایط دارند جانشان را برای سلامت جامعه در خطر می اندازند اون وقت ما به خاطر یک اخم بیاییم و خرده بگیریم؟!!!


🍀@minjigh

اشتراک و ارسال مطلب به:


فیس بوک تویتر گوگل

     بؤلوم : باخیش           یازار : یاسمن فرزان           0 باخیش
�