�

خلعت پوشان

چهارشنبه 8 مرداد 1399
+0 به یه ن

وقتی از تبریز به سمت تهران رهسپار می شوید در ۵ کیلومتری مرکز تبریز اگر به سمت راست خود بنگرید در دشتی سرسبز برجی آجری قدیمی به چشم تان خواهد خورد که باز مانده از عهد صفوی است. در دوران قاجار در این برج مراسم اعطای خلعت توسط ولیعهد انجام می گرفت. به همین دلیل نام این منطقه خلعت پوشان هست.

این منطقه اکنون دردست سایت تحقیقات کشاورزی وابسته به دانشگاه تبریز هست.

قنات مادر تبریز هم در این منطقه قرار دارد. چنان که در زیر می آورم روز یکشنبه آینده (۱۲ مرداد) سخنرانی ای در فضای مجازی  توسط استاد اعظمی  در مورد قنات های تبریز ارائه خواهد شد.
اگر از مسئولان و دست اندر کاران حفظ میراث فرهنگی کسی را می شناسید حتما او را تشویق کنید که در این وبینار شرکت کند. باشد که این سخنرانی انگیزه ای باشد تا هم قنات های تبریز سروسامانی یابند و کمبود آب تبریز را جبران نمایند و هم برج خلعت پوشان به عنوان یک میراث فرهنگی ارزشمند و جاذبه گردشگری حفظ و صیانت شود.

پی نوشت: یکشنبه آینده روز ۱۲ مرداد ساعت ۸ شب  جناب آقای دکتر اعظمی سخنرانی ای در فضای مجازی در مورد قنات های تبریز ارائه خواهند نمود. شرکت در این سخنرانی در فضای مجازی رایگان هست و به همه کس توصیه می شود. برای ثبت نام به سایت زیر مراجعه نمایید:
هدف از سخنرانی صیانت و حفاظت از قنات های باقی مانده تبریز به خصوص قنات مادر و سرچشممه منطقه خلعت پوشان هست.
 برگزار کننده ها «انجمن سبزاندیشان تبریز» و «سازمان مردم نهادخانه معماران چلیپا» هستند.
برای شرکت کننده ها گواهی حضور هم صادر می شود.
لطفا همه علاقه مندان را دعوت به شرکت در این برنامه نمایید. به خصوص  دوست داران محیط زیست، مهندسان و مسئولان و دست اندرکاران حفظ میراث فرهنگی را.

اشتراک و ارسال مطلب به:


فیس بوک تویتر گوگل

     بؤلوم : جان من زمین           یازار : یاسمن فرزان           15 باخیش

آب تبریز

چهارشنبه 8 مرداد 1399
+0 به یه ن

در هفته های اخیر هر از گاهی آب مناطقی از تبریز قطع می شود. در این شرایط گرما و کرونا این قطعی آب بی اندازه آزاردهنده هست. 

یکی از نماینده های تبریز اخیرا از کارشکنی در انتقال آب ارس به تبریز گفته و این کارشکنی را دال بر مظلومیت تبریز دانسته.
واقعیت این هست که در اطراف خود تبریز به اندازه کافی آب هست و نیازی به  پروژه  زمانبر، پر هزینه و مناقشه بر انگیز انتقال آب از ارس نیست. حدود۳۰-۴۰  درصد آب مصرفی شهری، در شبکه آبرسانی از مبدا (پشت سدها) تا به خانه مردم برسد به هدر می رود. حجم زیادی از آب  (دست کم به اندازه مصرف یک شهر ۲۵۰ هزار نفری) در صنایع بزرگ مادر در اطراف تبریز  به هدر می رود.
علت این هست که از تکنولوژی های منسوخ و لوازم فرسوده استفاده می کنند. با هزینه ای بسی کمتر از هزینه انتقال آب از ارس می شود اینها را بهینه کرد تا اتلاف آب به حداقل برسد.  خوشبختانه شرکت های مهندسی خودتبریز قادرند که این صنایع را به تکنولوژی روز مجهز سازند تا اتلاف آب به حداقل رسد. در واقع شرکت های مهندسی خود تبریز برای شهرهای دیگر از این نوع پروژه ها انجام داده اند و تجربه کافی دارند. اگر مسئولان صنایع مادر تبریز -که غالبا دولتی هستند- دستی بالا کنند و چنین پروژه ای به شرکت های مهندسی برای بهینه کردن سیستم بسپارند  صرفه جویی ای که در مصرف آب خواهد شد بیشتر از میزان کمبود آبی است که اکنون وجود دارد.
 
 از آن سو  قنات های تبریز اگر پاس داشته شوند و سامان دهی شوند می توانند آب بخش قابل توجهی از شهر را تامین نمایند.  خوشبختانه در شهر تبریز کارشناسان آگاهی در این زمینه داریم که دانش کافی برای احیای سیستم قنات تبریز را دارند. امیدوارم مسئولان شهری به این نکته توجه کنند وپروژه سامان دهی  قنات ها رابه این کارشناسان عزیز بسپارند.

 برای این که این اهداف عملی شوند نیاز آن هست که مسئولان به فکر باشند و پی گیری نمایند.
فشار افکار عمومی در چند هفته اخیر مسئولان را در چند مورد وادار ساخته است که با خواسته های مردم کنار بیایند.
تا شرایط به گونه ای است که مسئولان به افکار عمومی سر خم می کنند، این موضوع را در فضای مجازی پی گیری کنید، به امید این که ترتیبی دهند که مشکل آب تبریز  برای همیشه و به طور اصولی حل شود و در تابستان های  آینده قطعی آب نداشته باشیم.


پی نوشت: یکشنبه آینده روز ۱۲ مرداد ساعت ۸ شب  جناب آقای دکتر اعظمی سخنرانی ای در فضای مجازی در مورد قنات های تبریز ارائه خواهند نمود. شرکت در این سخنرانی در فضای مجازی رایگان هست و به همه کس توصیه می شود. برای ثبت نام به سایت زیر مراجعه نمایید:
هدف از سخنرانی صیانت و حفاظت از قنات های باقی مانده تبریز به خصوص قنات مادر و سرچشممه منطقه خلعت پوشان هست.
 برگزار کننده ها «انجمن سبزاندیشان تبریز» و «سازمان مردم نهادخانه معماران چلیپا» هستند.
برای شرکت کننده ها گواهی حضور هم صادر می شود.
لطفا همه علاقه مندان را دعوت به شرکت در این برنامه نمایید. به خصوص  دوست داران محیط زیست، مهندسان و مسئولان و دست اندرکاران حفظ میراث فرهنگی را.

اشتراک و ارسال مطلب به:


فیس بوک تویتر گوگل

     بؤلوم : جان من زمین           یازار : یاسمن فرزان           0 باخیش

پروژه انتقال آب ارس

جمعه 27 تیر 1399
+0 به یه ن

پروژه انتقال آب ارس به تبریز پروژه غلط و مخربی است. دست هرکسی که جلوی آن را گرفته درد نکنه. درست همان طور که پروژه انتقال آب زاینده رود به یزد و آب کارون به اصفهان و آب خزر به سمنان غلط هستند و باید جلوی آنها گرفته شود.


 در اطراف تبریز به قدر کافی آب هست. منتهی باید این آب درست مدیریت شود. سیستم قنات خود تبریز را احیا کنید. فاضلاب شهری را جهت آبیاری فضای سبز تصفیه کنید. لوله های فرسوده شهری را با لوله های مناسب تر جایگزین کنید. استانداردهای ساخت شیرآلات را بالا ببرید و در محلات فقیر توزیع کنید. اینها هزینه بسیار کمتر از این پروژه های انتقال آب  -- که نمایندگان مجلس  عاشق آن هستند --دارند اما موثرترند.


پی نوشت: 
الان بیست تا چهل درصد آب در سیستم آبرسانی شهری به هدر می ره. (دوستان محیط زیستی که آمار را درآورده اند می گن) عدم قطعیت ۲۰ درصدی در این رقم بیش از این که به عدم دقت در اندازه گیری یا افت و خیز سالانه مربوط باشه به تعریف سیستم آبرسانی مربوط هست. اگر از منشا آب (از پشت سدها) در نظر بگیریم ۴۰ درصد اگر در لوله های فرعی در داخل شهر درنظر بگیریم ۲۰ درصد.
از اون ور هم فاضلاب تصفیه نشده به هدر می ره. در صورتی که می تونه تصفیه بشه و به مصرف آبیاری فضای سبز برسه. (فضای سبز هم الان درصد مهمی از مصرف آب شهری را تشکیل می ده.)

مگه تبریز چه قدر کمبود آب داره که نیاز باشه از ارس آب بیاورند؟!  بیش از ۵۰ درصد؟؟
همین دو مورد را درست و به سامان کنند مشکل آب تبریز حل می شه دیگه.

برای کشاورزی هم به جای انتقال آب باید روش های آبیاری را بهینه کرد.  آبیاری را قطره ای بکنند و محصولات پرمصرف را با محصولات کم مصرف جایگزین کنند . متاسفانه دیدم در  تپه های  اطراف تبریز کشاورزان شیار ها را در جهت شیب تپه داده بودند به جای این که در جهت عمود بدهند. این کار علاوه بر این که باعث فرسایش خاک می شه باعث می شه آب آبیاری  و آب باران در جهت تپه  بهتر سرازیر و به هدر بره. 

اشتراک و ارسال مطلب به:


فیس بوک تویتر گوگل

     بؤلوم : جان من زمین           یازار : یاسمن فرزان           12 باخیش

وای که من چه قدر مظلومم! شهرم از خودم مظلوم تر!

پنجشنبه 26 تیر 1399
+0 به یه ن

خود را مظلوم تلقی کردن و دایم به حال خود تاسف خوردن انسان را از پیشرفت باز می دارد. وقتی کسی بر تن خود ردای مظلومیت را پوشاند، تمام شکست ها و ناکامی هایش را با مظلومیت خود توجیه می کند. اصلا تحلیل نمی تواند بکند که در جاهایی من اشتباه کردم که دچار بهمان عارضه شدم. این طوری اشتباهاتش را تصحیح نمی کند و پشت سر هم برای خودش اتقافات بد را رقم می زند. به علاوه اطرافیان را هم با مرثیه سرایی برای خود ذله می کند و از کنارش می راند. 


 معاشرت با کسی که دایم از مظلومیت خود می نالد چندان تجربه دلچسبی نیست! هرکاری هم که برایش می کنید باز متوقع می ماند.

 حدود بیست سالی است این اخلاق، خلق و خوی جمعی برخی شهرهای ایران هم شده است. در مورد ریشه های آن نظری نمی دهم. شاید حق داشته باشند شاید هم حق نداشته باشند که خود را مظلوم بدانند. اما در هر صورت این خلق و خو و لاک مظلومیت برای خود شهر ومردمش مضر هست. به هزاران دلیل و ازجمله آن که وقتی نمایندگانش برای منافع شخصی و گروهی می خواهند پروژه ای به تصویب برسانند اما زور رقیبانش بیشتر است و موفقیت نمیشوند، با هوچی گری بحث مظلومیت حوزه انتخابیه شان را پیش می کشند. یک عده ساده هم که نقطه ضعف شان همین لاک مظلومیت هست به نفعشان- بی جیره و مواجب- هوچی گری می کنند و به کسانی که مانع شده اندفحش می دهند.
غافل از این که اون طرحی که نماینده مزبور عدم اجرایش را از نشانه  های مظلومیت شهر ما معرفی می کند اگر خدای ناکرده اجرا می شد در واقعیت ظلمی می شد به شهر و روستاهای همسایه مان.  اون هم همسایه ای که به خاطر همکیشی و همزبانی مردم شهر هزار جور تعصب شان را دارند و جلوی دیگران سنگ شان را به سینه می زنند.

(نمونه: پروژه انتقال آب ارس به تبریز یا دریاچه اورمیه)
 🍀@minjigh

اشتراک و ارسال مطلب به:


فیس بوک تویتر گوگل

     بؤلوم : جان من زمین           یازار : یاسمن فرزان           3 باخیش

کرونا و وسواس

چهارشنبه 11 تیر 1399
+0 به یه ن

با آمدن کرونا اغلب مردم وسواسی شدند . برای من برعکس بود. همزمان با آمدن کرونا با دوستان محیط زیستی آن قدر در مورد مضرات مواد شوینده برای آب و خاک صحبت کردیم که من کاملا در جهت عکس بقیه مردم مصرف آب و مواد شوینده ام را کم کردم مصرف مواد شوینده را که خیلی کمتر کرده ام. الان توجه زیادی می کنم که بیش از نیاز مواد شوینده نریزم. 🍀@minjigh

اشتراک و ارسال مطلب به:


فیس بوک تویتر گوگل

     بؤلوم : جان من زمین           یازار : یاسمن فرزان           0 باخیش

اهمیت بازسازی باغ بومی در حوضه دریاچه اورمیه

شنبه 13 اردیبهشت 1399
+0 به یه ن

 روز به روز بر تعداد باغ های تفریحی و تزئینی در کنار شهرهای بزرگ افزوده می شود. مالکان این باغ ها، اغلب شهریانی هستند که از اصول باغداری هیچ نمی دانند. با مسایل محیط زیست و شرایط اقلیم های مختلف ایران آشنایی چندانی ندارند و بی توجه به اقلیم کشور و مشکل کم آبی، اصرار دارند باغ آنها به باغ های ورسای مشابه باشد.

ما در کشور خود سنت باغداری طولانی داشته ایم که به قدمت تمدن در این سرزمین کهن هست. اگر نزد ناسیونالیست های باستانگرا این نکته را بیان کنید چه بسا پاسخ خواهید شنید که اروپاییان هم باغداری را از هخامنشیان آموخته اند بنابراین باغ های ورسای هم باغ ایرانی محسوب می شود  و هیچ اشکالی ندارد که امروزه از آن الگو برداری کنیم! رکود و سستی فکری عجیبی در این گونه نظرات نهفته هست. البته درست هست که یونانیان باستان از مردم این منطقه بسیاری نکات از جمله برخی از شیوه های باغداری را آموخته اند اما اروپاییان  ۲۵۰۰ سال درجا نزده اند. از همه دنیا-ازجمله از ایران- آموخته اند اما بسیار کار علمی و فرهنگی و هنری روی  آن انجام داده اند تا طرحی مناسب اقلیم و نیازها و سلایق خود در انداخته اند. از قرن ۱۵ که مرکز گیاهشناسی پادوا ی ایتالیا تاسیس شد تا کنون مراکز گیاه شناسی بسیار ی در گوشه و کنار اروپا به بررسی انواع و اقسام گیاهان از سراسر دنیا پرداخته اند و به طور علمی مطالعه کرده اند که کاشت آنها در خاک اروپا چه تبعاتی می تواند داشته باشد. خودمان را گول نزنیم. ورسای باغ ایرانی نیست! ورسای باغ فرانسوی است. برای اقلیم فرانسه طراحی شده نه برای اقلیم های موجود در ایران. اگر هر ثروتمند شهری در تهران و تبریز و اورمیه و ….. بخواهد برای خود ورسایی در ییلاقات اطراف شهر دست و پا کند چیزی از منابع آبی  منطقه باقی نمی ماند.


اگر طرحی از یک باغ اصیل بومی و سازگار با اقلیم آذربایجان داشتیم می توانستیم سلیقه و ذائقه باغدار شهری را به نفع صرفه جویی در مصرف آب تغییر دهیم.

این کار شدنی است. مثلا در زمینه موسیقی با وجود ورود موسیقی های ملل دیگر موسیقی سنتی هنوز خواهان دارد.در زمینه غذا، با وجود ورود غذاهای ملل دیگر ما هنوز غذاهای سنتی مان را دوست داریم و حفظ کرده ایم. در مورد باغداری هم باید بتوان این سلیقه را حفظ کرد.


من از ادیبان عزیز و پژوهشگران آثار فولکلریک درخواست دارم در مورد نقش سمبولیک باغ در افسانه های کهن  مقاله بنویسند و  در بین عموم مردم منتشر سازند. تا جایی که من به یاد دارم در قصه های کودکی ام، همواره شاهزاده سوار بر اسب در باغی زییا عاشق دختر رویاهای خود می شد. این باغ زیبا که باغ ورسای در فرانسه یا باغ مدیچی giardino di boboli) در فلورانس ایتالیا که  نبود! یک باغ سنتی  آذربایجان بود.


من از پژوهشندگان عزیز خواهشمندم از میان مینیاتورها و  شرح حال ها و سفرنامه ها سیمای باغ های تاریخی منطقه را (نظیر باغ قراملک، باغ های سلسله های آق قویونلو و قرا قویونلو و باغ های  شاهزادگان و امیران دوران قاجار)  را استخراج کنند و در اختیار معماران و طراحان فضای سبز و عموم علاقه مندان به امور باغداری قرار دهند.


من از کارشناسان محترم کشاورزی خواهشمندم دفترچه ای راهنما برای باغداران شهری نا آشنا با امور باغداری تهیه کنند که در آن به شیوه های صرفه جویی در مصرف آب در باغداری و سایر مسایل محیط زیست توجه ویژه شده باشد.


من از استادان دانشگاه در دانشکده های مرتبط تقاضا دارم موضوع تز برخی دانشجویان را بازسازی باغ سنتی متناسب با اقلیم منطقه (از جوانب مختلف)  تعریف کنند و اگر تز دانشجو اثری ارزشمند شد آن را برای مطالعه در اختیار شرکت های مهندسی که خدمات باغداری ارائه می نمایند قرار دهند. این کار شاید در آینده برکات اقتصادی هم داشته باشد. شاید این شرکت ها مایل شدند با دانشکده برای طرح های مختلف قرارداد ببندند.


اگر شرکت هایی که خدمات باغداری می دهند هر کدام آلبومی از طرح های بومی وسازگار با محیط زیست هم داشته باشند و به مشتری نشان دهند بسیاری از مشتری ها ترغیب می شوند که آن طرح را به جای طرح ورسای انتخاب کنند.


به خصوص اگر هر طرح یک داستان هم در کنارش  داشته باشد:

"این طرح را که ملاحظه می کنید از باغی که اوزون حسن پادشاه قدرتمند سلسله آق قویونلوها برای ملکه دسپینا ساخته بوده، الهام گرفته شده. می دانید که یکی از زنان اوزون حسن دسپینا شاهزاده بیزانسی بود. دختر آخرین شاه بیزانس. او ملکه قدرتمندی بود و در این باغ سفیران جمهوری ونیز را به حضور می پذیرفت...."


" این یکی طرح از باغ آن یکی ملکه اوزون حسن الهام گرفته شده است.... این ملکه همان هست که سقف مسجد جامع تبریز را با طرحی بسیارزیبا بازسازی کرد."


“این طرح مشابه باغی است متعلق به شاهدخت سلسله قراقویونلو . همان   پرنسس که کتیبه پل دختر از او به عنوان اسپانسر یاد می کند...."

این یکی باغ مشابه باغ پدر آسلی در قراملک طراحی شده است. در این گوشه آسلی و کرم برای نخستین بار عاشق هم شدند...."


اگر این قبیل داستان های فانتزی گونه باشه -هر چند مردم به صحت آن شک می کنند- اما باز به طرح علاقه مند می شوند. دیگه ورسای مِرسای را فراموش می کنند.

اشتراک و ارسال مطلب به:


فیس بوک تویتر گوگل

     بؤلوم : جان من زمین           یازار : یاسمن فرزان           5 باخیش

اهمیت آب لوله کشی شهری

سه شنبه 2 اردیبهشت 1399
+0 به یه ن

حتما شنیده اید که بیشتر هدررفت آب در کشور ما در بخش کشاورزی است.  اما امیدوارم این نکته را به معنی جواز به هدر دادن آب در مصارف شهری نگیریم! درسته به لحاظ حجم، آبی که در خانه ها هدر می رود در مقابل آبی که در کشاورزی به هدر می رود ناچیز هست اما فراموش نکنیم که کیفیت آب شهری بسیار اعلاتر از آب کشاورزی است. وقتی در شهرها آب را به هدر می دهیم بهترین آب کشور را به هدر می دهیم. منابع آب با کیفیتی که در لوله های شهری است بسیار محدودتر از آب متعارف کشاورزی است.


 به علاوه برای تصفیه آب شهری هزینه بسیار زیاد تر مصرف می شود تا آب کشاورزی. اگر آب شهری را کمتر به هدر بدهیم  هزینه کمتری  برای تصفیه آب صرف می شود و آب لوله کشی به مناطق محروم تر می تواند برسد. (هنوز هم بسیاری در کشور ما از آب لوله کشی محرومند!) 

از سوی دیگر، منابع آب  با کیفیت در کنار کلانشهرها محدودند. شاید آبی که در تهران یا تبریز به هدر می رود در برابر مصرف آب کشاورزی در کل کشور ناچیز باشد اما مقایسه این دو رقم با هم بی معنی است. شما میزان مصرف آب شهری تهران را با منابع آب در محدوده صد  کیلومتری  این شهر باید مقایسه کنید. فرض کنید که در دشت زنجان آب با کیفیت فراوان باشد. اما هزینه رساندن این آب به تهران سرسام آور خواهد بود. 

خلاصه کلام این که در مصرف آب شهری صرفه جویی کنیم. به کودکان بیاموزیم که نباید آب را هدر دهند. اگر شیر آب  منزلمان خراب هست و چکه می کند هر چه سریع تر آن را درست کنیم.  اگر در خارج از خانه دیدیم لوله ترکیده و آب هدر می رود زودتر با ۱۲۲ تماس بگیریم و گزارش دهیم و......        در صورت تمایل این متن را به اشتراک بگذارید. 🍀@minjigh

اشتراک و ارسال مطلب به:


فیس بوک تویتر گوگل

     بؤلوم : جان من زمین           یازار : یاسمن فرزان           9 باخیش

کم کردن مصرف آب در آپارتمان های چند واحدی

شنبه 30 فروردین 1399
+0 به یه ن

در گفت وگو هایی که با دوستان در مورد صرفه جویی در مصرف آب شهری داشتیم مطرح شد که در آپارتمان ها یی که کنتور آب مشترک دارند معمولا آب زیادی توسط ساکنان و سرایداران به هدر می رود. در واقع چون بیشتر زحمات تمیزکاری قسمت های مشاعات آپارتمان با سرایدار هست و ازطرف دیگر سرایدار قبض آب را نمی پردازد کمتر به صرفه جویی در مصرف آب عنایت دارد.

ظاهرا اتفاق مشابهی در خوابگاه ها و پانسیون های دانشجویان می افتد. 
اهمیت خوابگاه بیشتر از این جهت هست که عادات روزمره نسل جوان در آن شکل می گیرد.  اگر دانشجویان خوابگاه بیاموزند که صرفه جویی کنند اغلب این عادت را تا آخر عمر 
 در خود حفظ خواهند کرد.
همین طور در هتل ها هم مسافران و هم تمیزکاران آب بسیاری را به هدر می دهند.


مدیران آپارتمان ها می توانند جلسه ای با حضور ساکنان و سرایدار بگذارند و با هم قرار بگذارند که اگر صرفه جویی کنند و بتوانند هزینه آب مصرفی را پایین بیاورند بخشی از مابه التفاوت (مثلا یک چهارم) به عنوان تشکر به سرایدار تعلق می گیرد.


همین قبیل اقدامات تشویقی را می شه با تمیزکار و دانشجویان خوابگاه ها هم می شود انجام داد.  حتی در هتل ها هم شاید بتوان اجرا کرد. اگر در لابی بنویسند که از محل بودجه ای که با کمتر مصرف کردن آب پس انداز می شود،  به تمیزکاران پاداش تعلق خواهد گرفت، ممکن هست هم تمیزکاران (جهت گرفتن پاداش) و هم مسافران (جهت کمک به زحمتکشان) کمتر آب به هدر دهند.


🍀@minjigh

اشتراک و ارسال مطلب به:


فیس بوک تویتر گوگل

     بؤلوم : جان من زمین           یازار : یاسمن فرزان           3 باخیش

ریزه کاری های حفظ محیط زیست در آشپزخانه-قسمت پنجم

دوشنبه 25 فروردین 1399
+0 به یه ن

برای مبارزه با کرونا باید  اولا دست هایمان را بشوییم و  ثانیا در مصرف آب  شهری هم صرفه جویی کنیم تا بقیه هم آب  تصفیه شده داشته باشند که بتوانند دستانشان را بشویند.  اگر بقیه دستانشان را نتوانند بشویند اپیدمی بیشتر گسترش می یابد و  دامان ما  را هم  می گیرد.

در زیر برخی نکات که برای کمتر کردن مصرف آب به ذهنم می رسد می آورم:

۱)  ظروف غذا را بلافاصله بعد از صرف غذا  و قبل از خشک شدن چرک ها بشوییم تا  برای شستن آب  زیادی نیاز نباشد.به این ترتیب شستن ظرف ها هم راحت تر است و کمتر وقت می گیرد. به هنگام شستن بشقاب ها و قاشق و چنگال قابلمه را در سینک قرار دهیم که تا با آبی که از آنها سرازیر می شود  پر شود و خیس بخورد.

۲)  دقت کنیم که بیش از حد لزوم مواد شوینده برای شستن نریزیم. اگر بیش از نیاز باشد کف فراوانی تولید می شود و آب فراوان تری برای  شستن کف ها نیاز خواهد بود. (همین طور زحمت بیشتری!)

۳) به کودکان بیاموزیم که شیر آب را بیهوده باز نگذارند. کودکان از سنین بسیار کم قادر هستند که نکاتی نظیر صرفه جویی در مصرف آب را یاد بگیرند. برای آموزش اولا آموزگار (والدین) در عمل خود صرفه جویی را باید رعایت کند تا کودک الگو برداری کند. ثانیا می توان با زبان ساده مراحل تهیه آب لوله کشی شهری و نیز اهمیت صرفه جویی و تبعات قطع آب را به کودکان شرح داد.  کودکان در سنین خیلی کم هم متوجه می شوند و با توجه به ضمیر پاکشان احساس مسئولیت اجتماعی می کنند.  ترساندن  کودکان از موجودات واهی یا یکی از همسایگان  یا تنبیهات فرضی  نتیجه مطلوب ندارد چرا که کودکان با هوشتر از آنند که این حرف ها  را باور کنند. همین طور به اندازه کافی باشعور هستند که اصل ماجرا را درک کنند. پس بهتره صادقانه دلیل اصرارمان را برای صرفه جویی در مصرف آب شرح دهیم. حتی در سن حدود دو سالگی هم می توان این آموزش را داد. تنبیه و هشدار و امر و نهی و فریاد جواب نمی دهد اما اگر وقتی کودک شیر آب را می بندد او را تشویق کنیم و این عمل او را مورد توجه خاص قرار دهیم می آموزد که در آب صرفه جویی کند. به خصوص اگر این رفتار را به طور سازگار تکرار کنیم. .  (من این نکات را هم از چند روانشناس و متخصص تربیت کودکان شنیده ام و هم خود روی کودکان امتحان کرده ام و نتیجه گرفته ام.)

۴) شیر آب را با فشار بیش از اندازه باز نکنیم.  فشار آب بالا علاوه بر این که مصرف آب را بیهوده افزایش می دهد باعث می شود آب به لباس ما و نیز دور وبر سینک و روشویی و .... بپاشد  و آنها را خیس کند. آب لوله کشی های شهر های ما هم که اغلب رسوب دارد در نتیجه آب لکه باقی می گذارد.


پی نوشت: باور کنید برای از بین بردن ویروس کرونا مصرف آب فراوان لازم نیست!

اولش مثل همیشه دست ها را زیر شیر می گیریم. بلافاصله که بعد از این که دست ها خیس شد شیر آب را می بندیم. بعد صابون می مالیم . قشنگ با دقت همه جای دست را می شوییم. بیست ثانیه باید بماند تا غشای کرونا از بین برود. بعد دوباره شیر آب را باز می کنیم. کف ها را مثل همیشه (مثل زمانی که هنوز کرونا نیامده بود) می شوییم و شیرآب را می بندیم. اگر در خانه خودمان باشیم با دست می بندیم. اگر بیرون باشیم با دستمال کاغذی.

نگه داشتن دست ها بیش از مقدار معمول جلوی شیرآب کرونا را از بین نمی برد. فقط مصرف آب را افزایش می دهد تا جایی که ممکن است آب در محله ما یا محله های دیگر قطع شود و نتوانند دستانشان را بشویند. اگر دیگران نتوانند بشویند کرونا افزایش می یابد و بدبختی کرونایی ما طولانی مدت تر خواهد شد.
برای از بین بردن کرونا مهم ماندن کف صابون برای ٢٠ ثانیه یا بیشتر هست. آب فراوان تر کمکی نمی کند.

اشتراک و ارسال مطلب به:


فیس بوک تویتر گوگل

     بؤلوم : جان من زمین           یازار : یاسمن فرزان           4 باخیش

شیوع بیشتر کرونا در صورت بیشتر شدن مصرف آب از ظرفیت تصفیه

یکشنبه 24 فروردین 1399
+0 به یه ن

 توصیه ها مربوط به کم مصرف کردن آب را جدی بگیریم.
ظاهرا این نگرانی هست که مصرف آب از ظرفیت تصفیه آب کشور بالا بزند. اگر این اتفاق بیافتد به بخش هایی از شهر ها آب نخواهد رسید. اگر آب نرسد نمی توانند دستانشان را بشویند و درنتیجه کرونا بیشتر شیوع پیدا می کند.

جهت مبارزه با کرونا تا جای ممکن در مصرف آب صرفه جویی کنیم.
لطفا این مطلب را فوروارد کنید.

🍀@minjigh

دم موش علیه کرونا

نسرین قنواتی 

✳️ من در همین کانال موفقیت‌های کوچک ایرانیان درباره تلاش‌هایم برای صرفه‌جویی در مصرف آب نوشته بودم. همه آن تلاش‌ها پس از شیوع کرونا تقریبا متوقف شد، اما هفته گذشته خبری خواندم درباره این‌که در روزهای پایانی سال ۱۳۹۸ تهرانی‌ها، بیش از میانگین ۵۰ ساله خود آب مصرف کرده‌اند.

✳️ کرونا باعث شده است مصرف آب مردم تهران در هر روز بیش از حجم دریاچه چیتگر و بسیار بیشتر از مصرف روزهای گرم تابستان آب بشود. بقیه کشور هم همین گونه شده است.

✳️ حال همه طبیعت بر اثر کرونا بهتر شده چون آلودگی خودروها و هواپیماها و حتی تولید آلودگی کارخانه‌ها کمتر شده است، اما منابع آبی که تحت فشار شدید قرار گرفته‌اند، مصرف می‌شوند و با مواد شوینده بیشتری آلوده می‌شوند.

✳️ خودم را می‌بینم که کارم شستن و شستن و شستن  شده است. این یعنی کسی که همیشه دم از صرفه جویی می‌زد، امروز مشترک پرمصرف شده است. ترس حالا به جانم افتاده است. آب اگر کم و قطع شود، من با کرونا چه کنم؟

✳️ کاری که فعلاً از دستم می‌آید این است که هنگام شست‌وشو - دست‌ها یا وسایل آشپزخانه - شیر آب را با فشار کمتری باز کنم. خودم اندازه‌گیری کردم و معلوم شد این کار ۳ تا ۷ برابر از میزان آب مصرفی خواهد کاست.

✳️ من حالا به قول #محمد_فاضلی در یادداشت «موفقیت کوچک: دم موش یا دم گربه» سعی می‌کنم شیر آب را آن‌قدر باز کنم که ضخامت آب خروجی از آن فقط به اندازه «دم موش» باشد نه «دم گربه». من حالا از «دم موش» علیه کرونا استفاده می‌کنم.

✳️ بیایید این «دم موش» زلال و شفاف را علیه کرونا به‌کار بگیریم. آب مایه حیات ماست و در این اوضاع کرونایی، اهمیت‌اش بیشتر شده است. فشار آب را کم کرده و دم‌_گربه‌ای باز نکنیم.

#فشار_آب_کم_کن

#دم_موش_علیه_کرونا

اشتراک و ارسال مطلب به:


فیس بوک تویتر گوگل

     بؤلوم : جان من زمین           یازار : یاسمن فرزان           5 باخیش
�