از دنیای رسانه تا دنیای واقعیت

+0 به یه ن

در دنیای آرمانی رسانه ای، خبرنگاران متعهد به یافتن و بیان حقیقت و تیزهوش، ته و توی ماجرا را در می آورند و بیان می کنند. مردم هم کم کم فرق خبرهای درست آنها را با شایعات بی اساس درک می کنند (چون چندین بار آزموده اند که شایعات غلط از آب در آمده، ولی خبرهای آنها درست از آب در آمده.) در دنیای واقعی بودجه رسانه های بزرگ را یا دولت ها تامین می کنند ویا تبلیغات. در صورت اول خبرنگاران ناگزیر هستند که خود را با ایدئولوژی و خط مشی آن دولت سازگار کنند. در صورت دوم، باید جنجالی گزارش دهند تا با ایجاد هیجان کاذب، مخاطب و در پی آن تبلیغات جلب کنند. با این حال اگررسانه ها آزاد باشند و خبرگزاری بزرگ دنیا از کشورهای مختلف در سرزمینی خبرنگار مستقر داشته باشند انحصار خبری شکسته می شود وبا مقایسه خبرها از خبرگزاری های مختلف می توان کمابیش تصویری درست از واقعیت به دست آورد. به علاوه اگر آزادی -ولو آزادی نصفه نیمه باشد- باز خبرنگارانی پیدا می شود که فارغ از غم نان و غم جان، باز در پی حقیقت می شتابند. در شرایط بحرانی نظیر شرایط جنگی، بازار شایعات داغ هست. آزادی رسانه ای در این شرایط هم به لطیفه ای بی مزه می ماند. اگر از تهران و شهرهای دیگر تحت بمباران دور هستید با گوش فرادادن به شایعات، بیخودی اعصاب خود را خراب نکنید. اولا نگرانی شما در خارج از کشور یا در شهرهای ایمن تر ایران هیچ به درد ساکنانی که در شهرهای تحت بمباران زندگی می کنند نمی خورد! اتفاقا نگرانی شما برای آنها-به خصوص اگر در خارج از کشور باشید- نوعی «غوز بالای غوز» هست. یک فشار روانی مضاعف که باید به شما از خود دایم خبر برسانند که با این وضع اینترنت هم بسیار دشوار هست. چند بار شده که آشنایان سراسیمه و با نگرانی زنگ زده اند و گفته اند در زیر نویس ایران اینترنشنال خوانده اند که طرف ما بمب انداخته اند. حال آن که خبری نبوده. چند بار شده که از دور وبری ها شنیدیم فلان جا را با خاک یکسان کرده اند. اتفاقی از کنارش گذشته ایم و دیدیم خبری نبوده. فکر خود را درگیر این شایعات نکنید. با خواندن زیرنویس های ایران اینترنشنال چشمان خود و اعصاب خود را نابود نکنید. این رسانه ها که خبرنگار مستقر ندارند. پس همان شایعات مردم عادی را باز نشر می دهند (آن هم جهت دار و در راستای منافع خود!) باز همان بی-بی-سی که از آن بیزاریم، تیم راستی آزمایی اخبار دارد. این ایران اینترنشنال که ابدا دغدغه راستی و راستی آزمایی ندارد. ده مرتبه از همان بی-بی-سی منفور هم بدتر هست اما متاسفانه درصد قابل توجهی از مردم هر چه می گوید باور می کنند. در عجبم که با این که ده ها بار دیده اند که اخبار ایران اینترنشنال غلط از آب در آمده باز از این باور ساده اندیشانه به این شبکه رسانه ای مخرب برنگشته اند!

تا خبر بمباران جایی می آید به ساعت نمی کشد که شبکه های مختلف «کارشناس» می آورند و کارشناس علمی (!!!) برنامه، با قطعیت تمام (!!!!) از راه دور وبدون جمع آوری نمونه و مستندات و...... نظر کاملا قاطع خود (!!!)را در مورد حادثه وعوامل آن و آن که جای بمباران شده در این روزها چه کاربری ای داشته (آن هم در قطعی اینترنت و بازار داغ شایعات) اعلام می دارد! همان طوری که انتظار می رود نظرات بسیار علمی و کارشناسی فوق العاده دقیق و علمی (!!!!)و البته به طرز سرسام آوری سریع این کارشناس علمی (!!!!) صددرصد مؤید حقانیت اسپانسرهای این برنامه و توحش مخالفان اسپانسر هست! صد البته اگر کانال را عوض کنید و به سخنان بسیار کارشناسانه رسانه دیگر که اسپانسر آن مخالف اسپانسر کانال اول است گوش کنید باز هم نظرات علمی(!!!) صددر صد دقیق اما ۱۸۰ درجه مخالف نظرات کانال اول می شنوید!به عنوان یک فیزیک دان -که دورادور دستی هم در ترویج علم داشته است- برای من جای بسیار تاسف است که می بینم کانال های رنگارنگ این گونه اظهارات را به طرفداران ایدئولوژی سیاسی مورد نظر خود به راحتی به عنوان کارشناسی علمی می فروشند. این همسویی ایدئولوژی، جای تحلیل علمی و راست آزمایی نقادانه را می گیرد. آنان که طرفدار پهلوی هستند هرچه ایران اینترنشنال می گوید دربست به عنوان «علم مجسم» می خرند و در مقابل هرچه را که صدا و سیما می گوید دربست دروغ می پندارند. حزب اللهی های دو آتشه هم برعکس. باز خوشبختانه در اثر زحمات مروجان علم با دست خالی در ۲۰ سال گذشته، وضع تحلیل علمی در جامعه بهتر شده است. دست کم حدود ۲۰-۳۰ درصد از مردم ایران اکنون قادر به تحلیل علمی شنیده ها ورای ایدئولوژی حاکم بر ذهن خود هستند. (تا ۲۰-۳۰ سال پیش این درصد خیلی کمتر بود.)ببینید! در بررسی علمی یکی تحلیل آماری داریم و دیگر تحلیل مورد به مورد. اگر آمار رویدادهای اندازه گیری شده بسی بیشتر یا کمتر از پیش بینی تئوری شما باشد نشان از آن دارد یک جای تئوری شما می لنگد و باید تئوری ای یافت که با این آمار سازگار باشد. این کار را از روی آمار از راه دور هم در مدت زمان کم پس از جمع آوری آمار می توان انجام داد. اما این که هر مورد از این رویدادها، ناشی از عوامل تئوری شماست یا عوامل تئوری رقیب نیاز به بررسی جزئیات و جمع آوری اطلاعات بیشتر دارد. در خیلی از موارد، این کار به صورت مورد به مورد امکان پذیر نیست چون یا تعداد شواهد و مشاهده پذیرها کم و غیرقابل دسترسند ویا هر دو تئوری مشاهده پذیرهای یکسانی را برای هر مورد پیش بینی می کنند. کار کسی که از راه دور و بدون دسترسی به شواهد و مشاهده پذیر تمییز قایل شونده نظر قاطع و فوری مورد به مورد می دهد، کارشناسی علمی نیست بلکه شیاد ی است و برای مقاصدی، از نادانی و ناآگاهی مردم سواستفاده می نماید. کسی که به او تریبون می دهد هم همین طور.

اشتراک و ارسال مطلب به:


فیس بوک تویتر گوگل


  • [ ]