+0 به یه ن
راستش من نمی فهمم که این شعارهایی که این روزها سر داده می شه چه طور می تونه به حل مشکلات اقتصادی بیانجامه. شاید اشکال از فهم خود من هست. از خودم پرسیدم پس چه شعاری در جهت جنبشی می تونه باشه که در عمل به حل مشکلات اقتصادی و حذف بی عدالتی و محرومیت منجر بشه؟ شعارهای زیر به ذهنم رسیدند:
حکمرانی ملی/ با روش های علمی
مشکلات عصر اِی-آی (AI) / حل نمی شه با نوحه و اِی وای!
نهاد بی نظارت/مایه فقر و ذلت
اقتصاد ورشکسته/ با اعدام درست نمی شه
توسعه پایدار/ نه اختلاس و فرار
محیط زیست/ زینتی نیست
(ضمن اشاره به بهره برداری از معادن و منابع یا چاه های نفت یا صنایع آلاینده:
سودش برا]ی[ رانت خواران/ گندش برا]ی[ جوکاران)
مداخل ملی / مخارج ملی
چراغی که به خانه رواست به مسجد حرامست
(]با لحن مطالبه[) :
پول نفت ایران مال ملت ایران
اینترنت بی فیلتر/ برا]ی[ کسب و کار بی تِرتِر
فضای اقتصادی / بی رانت و پارتی بازی
ثبات در تصمیم سازی/ کلید آبادسازی
شفافیت اقتصادی/ راه هرچه آبادی
خبرنگار تحقیقی/ شفافیت حقیقی/ نظارت دقیقی.
آزادی آزادی آزادی/آزادی واسه چی؟/برا]ی[ حذف رانت چی
آزادی آزادی آزادی/آزادی نمی خواهیم که لخت بشیم/ می خواهیم که با راستی، اُخت بشیم
به روباه گفتند شاهدت کو گفت دمم!/به رانت خور گفتند ناظرت کو؟گفت خودم!
داوری صوری/ یعنی کری و کوری
نظارت، صوری نمی شه/مبارزه با فساد این جوری نمی شه
نهاد غیر پاسخگو/ مأمن هر کی دروغگو
اشتراک و ارسال مطلب به: